Gedichten   

 
Welkom op Wigosite pagina:  Gedichten
Op deze pagina vindt u gedichten van derden, maar hoofdzakelijk eigen gedichten
in de  rubrieken: Algemeen, Brandweer, Carnaval, Maastricht en Limburg.
Mocht u op mijn Website plaatjes en/of bestanden tegenkomen die in het kader
van de Copyright hier niet thuis horen, laat mij dat dan weten, ik zal de plaatjes
en/of bestanden dan onmiddellijk van mijn Website verwijderen !
Opmerkingen, suggesties en aanvullingen middels een berichtje in het Gastenboek
en/of een mailtje zijn altijd welkom.
Veel kijk- en leesgenot !

 
                                                        
 
 
      Gedichten Algemeen        
 
 
                                                       
 
Vlindertjes
 
Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw.
Vlindertjes fladderen, ik hou van jou.
 
16-07-1988 © 2010 Wigo
 
       
 
Eén en twintig
 
Eén en twintig is een leeftijd, waarbij je even stil moet staan,
want deze jaren van het leven, zijn nog niet zo snel gegaan.
Geniet van elk volgend jaartje, laat dus niets verloren gaan,
Hopelijk kun je dan later zeggen, ja ik heb het goed gedaan !
 
06-11-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Bloemetje
 
Alvorens met het antieke bed te sjouwen,
moest ik boven "iets" verbouwen.
Veel overleggen over materialen en kleuren,
om de zaak mooi op te fleuren.
Een lichte vloerbedekking op de grond,
door jouw smaak werd het niet te bont.
Eindelijk klaar met spijkers, zaag en hamer,
en als afwerking: Een bloemetje op de kamer !
 
10-11-1988 © 2010 Wigo
 
 
Liefde
 
Liefde zit niet in een zakje,
in een koekje of gebakje.
Het is iets dat een mens je geeft,
dat je voelt en ook beleeft.
 
12-12-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Same
 
Same leve
Same leefde geve
Same nao get streve
Same kinne v’r alles beleve
 
14-02-1989 © 2010 Wigo
 
 
Samen
 
Samen leven
Samen liefde geven
Samen naar iets streven
Samen kunnen wij alles beleven
 
14-02-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Vroeger
 
In vroegere tijden was men heel bescheiden,
behalve de meiden die zich lieten scheiden,
waren soms te benijden als ze iets lieten glijden.
 
27-07-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Leef en leid
 
Leef en leid ’n jaor gedeild,
sóms zien v’r in kónflikskes verzeild.
Begrip en gedöld elkaar gegeve,
’t waor fein dat te mage beleve.
Vaan dit alles höb iech geine spiet,
en wèl diech veur gein goud mie kwiet.
De lèstigste tied is achter de rök,
v’r wèlle veuroet en neet mie trök.
Mèt gooje mood nao us twiede jaor,
daan zien v’r weer veur mekaar daor.
 
28-09-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Zomer
 
De zomer is begonnen, het zonnetje verschijnt.
Geniet van al het goede, voordat het weer verdwijnt.
 
21-06-1990 © 2010 Wigo
 
 
 
Pappa Muis
 
Iedere avond voor het slapen gaan,
moet Pappa muis naast het bedje staan.
Dan leest hij weer een rijmpje voor
en zijn zijn muizen een en al oor.
 
1990 © 2010 Wigo
 
 
 
De Tijd
 
De tijd die alle wonden heelt
Het is niet altijd waar
Soms zitten wonden veel te diep
En blijven jaar na jaar
 
Maar altijd zijn er naast verdriet
Nog zoveel mooie dingen
Zoals een streling van je hart
Mooie herinneringen
 
De tijd die alle wonden heelt
Je weet, het is niet waar
Gelukkig blijf je in je hart
Voor altijd bij elkaar
 
Koester al het positieve
Dat het leven geeft
Dan kun je ondanks alles zeggen
Dat je gelukkig leeft
 
(Gedicht uit Dagblad de Limburger van een lezer 21-12-2005)
 
 
 
Uruzgan
 
Vroeger klaarden
ruige mannen met baarden.
De klussen met zwaarden
en grote sterke paarden.
 
Nu in Uruzgan beland
andere wapens in de hand.
Voorzichtig en gebruik het verstand
sterkte en groeten uit Nederland.
 
30-11-2006 © 2010 Wigo
 
 
 
MISSE
 
’t Liek zoe gewoen es ’t er is.
Sóms zuus ste zellefs neet tot ’t er is.
Want ’t is zoe gewoen tot ’t er is.
 
Mer wat deit ’t pijn es ’t er neet mie is.
De kins diech neet veurstèlle tot ’t er neet mie is.
Jao de geis ’t pas misse es ’t er neet mie is.
En daan veulste pas wat ste mis es ’t er neet mie is.
Iech zal diech misse es ’t zoe wiet is.
 
Want ’t is zoe es ’t is.
Iech mis diech umtot er noe niemes mie is.
Mien gemis is noe boe ’t is.
Iech zal ’t misse umtot ’t er neet mie is.
 
1995 © 2009 Wim Roumans
 
 

 
                         
Gedichten Brandweer
 
 
 
De nach
 
De nach is veurbijj, d’n deens bekans um,
iech wèl uuch get zegke, vaandao noe mien stum.
Höb geer straks get te viere, deenk nao en zeet slum,
want tröf ste get lekkers, ’t is gebäörd in ’n mum.
Geneet, zeet veurzichtig, dus daod uuch get drum,
Väöl plezeer touwgewins.........vaan Röpke en Wum !
 
02-02-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Paose 1988
 
De Paosdaog zien um, de eijer zien op,
de ganse deens steit op z’ne kop.
De Brandmeister zag: Wat moot iech daomèt,
zès man zien kraank, ligke toes in bèd.
Noe zien v’r mer mèt veertien en dat is gein lol,
zoe kriege v’r bijj alarm de wagels neet vol.
Dus twie reserves opgerope en dat waor nog zjus,
neet genóg luij veur ’t klaore vaan ’n zwoer klus.
Toen woort Röpke gebeld, heer bleef de ganse nach
en heet daobijj ouch nog dit reimpke bedach.
 
05-04-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Op en aof
 
Tien deenste op en ouch weer aof,
daan weurste gaar, bekans gestraof.
Unne kier verlof gief dèks weer mood,
doen wat ste wèls, dat deit pas good.
’t Weekend vrijj, rap get verzinne,
zalle ze merreke wat veer nog kinne.
Sóms zien veer naaks, sóms good gekleijd,
daag en nach paraat en .... altied bereijd !
 
13-08-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Tring, tring, tring......  
 
Telefoon in de centrale, ............een vogeltje in nood !!!
"Kom vlug en help het beestje, want anders gaat het dood."
Ter plaatse aangekomen, in een boom aan een dunne tak,
hangt het arme beestje, te fladderen van ongemak.
Luidkeels piepend en schreeuwend, de roep is erg hard,
het is een jonge Merel, zijn kleur al bijna zwart.
Onmiddellijke hulp is geboden, dus snel maar in de boom,
deze hulp, deze actie, dat was de jongensdroom.
Wat later is het diertje, bevrijd van alle pijn
en kan het zoals voorheen, weer een vrije vogel zijn.
Hij klappert met zijn vleugels en vliegt weer in de lucht,
ik kijk hem na, gelukkig, en laat een diepe zucht.
Door al dat geklauter, zijn de kleren vuil en groen,
maar ach wat geeft het, ik zou het zo weer doen.
 
08-10-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Preuvenemint
 
De nach is um, dus ’ne korte preek,
v’r stoon weer aon ’t begin vaan ’n nuij week.
God weit wat in die zeve daog gebäört,
ete, drinke, vreije, wèrreke, ’t zien mer wäörd.
Toch besleit ’t ’n groet deil vaan us leve
boe-in v’r get vaan us zelf kinne geve.
Veur ’t slechte mote v’r steeds wake,
mer lol en plezeer is zelf te make.
Dus veur uuch ’ne gooie hint,
donderdag begint weer ’t Preuvenemint.
 
22-08-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Nuije sleutel
 
Goje mörrege kollegaas vaan hoeg tot lieg,
Hijj bin iech mèt mien lètste ”centrale” gediech.
Jaore laank höbbe veer us eige buunsjes gedop,
noe hink us weer get aanders bove de kop.
De drijj centraliste zien bijj us al vertrokke,
en zitte noe op kómpjoetertaol te blokke.
Dudelike oetlègk is us noets gegeve,
dat mote v’r in de praktijk mer zellevers beleve.
Op pepier steit: Dees week geit me perbere,
us vaanoet Göllepe nao de brand te dirrizjere.
Vriedag zalle veer de wèrreking óndèkke,
veer zalle hijj neet mie aon de bel kinne trèkke,
Dat is nao lang euverlèk toch sumpel opgelos,
ederein kreeg ’ne nuije sleutel aon ziene bos.
 
04-01-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Hermans
 
Hermans kaom us ins vertèlle,
wat ’t Kollege vaan us zouw wèlle.
’t Is beslis neet euverdreve,
heer had twintig velle vol gesjreve.
In de kentien klonk toen gelach,
wee had dat noe weer bedach ?
Heer belaofde: Iech zal wake
en informeer uuch euver alle zake.
Zoe goon veer mèt mekaar um
en regelmaotig heurt geer mien stum.
Openbaarheid wie ’n ope keuke,
dus veer zalle uuch neet verneuke !
Veer hadde pech en gein gelök,
Hermans kaom neet euver de brök !
 
19-01-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Blussen
 
Om ze te blussen,
mochten de Russen
onder het klussen,
de blote mussen kussen.
 
15-04-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Uitslaand
 
Als over de daken een gloed komt te hangen,
van verre te zien is een rossige schijn.
Dan drommen er angstige mensen tezamen
en vragen zich af: Wat en waar kan het zijn ?
Bij 't zien dan van rook en van vonken en vlammen,
verliezen zij dikwijls het nuchter verstand.
En wijd in de omtrek verneemt men het klagen
"O, God sta ons bij, er is brand, er is brand !"
 
Het schroeit en het walmt, de lucht is verstikkend,
het loeit en het knettert in heksencadans.
Het huis dat in brand staat is niet te bereiken,
voor redden van have en goed is geen kans.
Bewoners, gewond soms, zij beven en huilen,
veelal gekleed nog in nachtelijk gewaad.
Beroofd van hetgeen zij bezaten op aarde,
staan ze hopeloos zielig en kleumend op straat.
 
Men schreeuwt om een dokter en hulp van de buren,
die komen met emmers vol water al aan.
Maar tegen zo'n vuurzee is niets te beginnen,
men kan er slechts werkeloos bij blijven staan.
Uit ramen en dak trekken zuigend de vlammen,
zij hebben het ongelukshuis in hun macht.
En zullen nu alles waarvan het gebouwd is,
wellustig vernielen met groeiende kracht.
 
Maar hoort ! Het geluid van een schelle sirene,
een auto snelt aan in razende vaart.
Zij giert door een bocht en plotseling remmend
is al 't geweld van haar snelheid bedaard.
Bemand is de wagen met sombere kerels,
met laarzen en helmen, sinister en zwaar.
De kaken opeen in een mannelijk zwijgen,
de Brandweer: Goddank, die staat dag en nacht klaar.
 
Er klinken verbeten wat korte commando's
reeds strekken de slangen zich uit voor het pand.
Een ladder verrijst en de reppende mannen,
die storten het water direct in de brand.
Zij sterken elkaar door de kracht van het voorbeeld,
bezield door een bovennatuurlijke moed.
Zij klimmen en werken en hijgen en zweten
verlicht en verhit door de laaiende gloed.
 
De angstige mensen zijn rustig geworden,
het vuur is bedwongen, men ademt weer vrij.
Verdriet om het verlies is natuurlijk gebleven,
maar nu zijn tenminste de gevaren voorbij.
Vol achting beziet men de zwarte gestalten
met roet op de handen en in het gezicht.
De mannen der Brandweer, wij hebben hen nodig,
zij staan op hun post en kennen hun plicht !
 
april 1952 © Brandweer Amersfoort
 
 

 
  
 
 
Gedichten Carnaval
 
 
 
Hieringe biete
 
Veer laote uuch wete,
tot geer neet moot vergete.
Vastelaovend te viere,
wie dames en hiere.
Mèt dröpkes en beer,
höb geer eur plezeer.
En daan dreij daog later,
de uuch bekinde kater.
Daan neet ligge kriete,
Asgoonsdag is hieringe biete.
 
11-02-1987 © 2010 Wigo
 
 
 
Asselegoonsdag
 
Asselegoonsdag is ’t weer zoe wiet,
daan höb geer mesjien weer spiet.
Vaan ’t hosse, springe of ’t danse,
vaan ’t rouke, zoepe of ’t sjanse.
Deenk aon lever, hart en nere,
mer beleef Vastelaovend, iech daon ’t gere !
 
15-01-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
Vastelaovend 1991
 
’t Waor ’ne feine Vastelaovend, iech waor mesjien get zaat,
Valentijnsdaag vlak daonao, daomèt bin iech get laat.
Toch wèl iech laote wete, wie gek iech op diech bin,
en deenk iech aon die driij daog trök, daan krijg iech bès weer zin.
’n Pèkske aon, ’n mötske op, get smink op ’t geziech,
zoe goon veer volgend jaor daan weer, leve sjat iech haw vaan diech !
 
18-02-1991 © 2010 Wigo
 
 
 
Asselegoonsdag
 
Dao wejt nog serpenti langs pleine en straote,
Me heet us nog get ter herinnering gelaote.
Aon maskers, verkleiders, aon hosse en springe,
Aon toete, trompötte, aon sjriewe en zinge.
 
Dao is weer geklets en gezwets en geloge,
Belaof en bedisseld, gewik en gewoge.
Illusies gesjaope en leefde versproke,
En mennige band weer gesmeid of verbroke.
 
De lintsjes en strikskes, de kaorde en kwaste,
En kleijer, verhuisde nao kiste en kaste.
Ze ligke dao tösse de rommel versjole,
Totdat me ze later obnuij weer kump hole.
 
Noe weurt 't weer stèl in de koumende weke,
De deftige ploei weurt 'ns euvergestreke.
Me krijg weer 't leve vaan rechte en pliechte,
Me zuut noe weer niks es ........ Gelegenheidsgeziechte !
 
Pol Chambille de Beaumont (1937)
 
 
 
'T  MOOSWIEF
 
Zuuch häör dao op 't Vriethof haange,
Eus Mooswief is us weer veurgegaange.
Daobove aon dee groete paol,
Heet ze plezeer mèt us allemaol.
 
Mèt 'ne kontente lach op häör geziech,
Kiek ze ammezant nao us umlieg.
Jao, Vastelaovend heet häör in ziene greep gevaange,
Daor liet ze ziech eder jaor gewoen veur haange.
 
Mèh nao dreij daog is 't weer gedoon,
En laote veer eus Mooswief spieteg nao oondere goon.
Daan zinge veer, zoonder eus traone weg te vege,
Jao diech höbs us aon 't hart gelege.
 
miert  2007 © 2007 Jeanne Vinck - Delcourt
 
 
 
MESTREECHTER  GEIS
 
Mestreech weurt weer op z'ne kop gezat,
Roed, geel en groen kleurt daan us Mojerstad.
'n Eder sprink en dans en zink ziech heis,
Mèt Vastelaovend heers ..... Mestreechter Geis !
 
3 fibberwarie 2008 © 2010 Wigo
 
 
 
LOL en PLEZEER ?
 
Noe geit ’t gebäöre
Gans Limburg geit ziech besjäöre
Vaan Eijsde tot aon de Mookerhei
Kröp ederein in gekleurde pekskes mèt zien prei
‘nen Hood op de kop en e good gevöld glaas
Weure ze de Vastelaovend altied de baas.
 
Alle sores weurt vaan taofel geveeg
En blaoze tege mör geleeg
Väöl draank nao binne wèrreke
En weer nao boete tege gievels vaan kèrreke
Gein respek mie, alle remme goon los
Dus zien eus sjoen gebouwe de klos.
 
Is dat fies, is dat Vastelaovend viere
Te kier goon wie losgeslage stiere ?
Is dat de defenitie vaan lol en plezeer
Diech vol laote laope mèt liters beer
Bekers en aofval vaan friet, frikkendel en krokèt
Roond gestruid wie ’n deke op e bèd.
 
Nein bèste luij, dit heet ech geine zin
Hijjmèt goejt geer ech eur eige roete in
De raod moot daan weer regelkes goon make
In de hoop tot geer daomèt gaot stake
Boe is de goodwèllende, de echte, gebleve
Dee de verkierde ’t veurbeeld wèlt geve.
 
Zègk noe zellevers, zoe kin ‘t neet doorgoon
Tot aon de èllebaoge in troep en rotzooi stoon
Laot edere vierder ziech ‘ns goon bezinne
En mèt sjiek viere vaan Vastelaond beginne
’t Geit hielemaol neet euver vollaope mèt beer
Mer Vastelaovend is e fies vaan: LOL en PLEZEER !
 
12-11-2008  Opa Jam (Gène Schoenmaeckers)
 
 
 
Souvenier
 
Terug naar de realiteit
een collectief afscheid.
Het was mooi maar het is op
maar voor ons Limburgers eigenlijk geen stop.
Weken nog genieten van foto's, films, verhalen
belevenissen, contacten en signalen.
Het zijn prachtige dagen geweest
van 's morgens tot 's avonds een feest.
Vandaag 'Asselegoonsdag' afsluiten met haring en bier
Vastelaovend 2009 ........ 'n pracht souvenier.
 
25-02-2009 © 2009 Cocx Kunen
 
 
 
 

 
  Gedichten Maastricht 
 
 
 
Gooie raod
 
Mestreech löp met aktiviteite altied veurop,
us sjoenste plein steit weer op ziene kop.
Wèlt geer ’n paar oor gezèllig goon stappe,
gaot daan nao ’t Vriethof en koup uuch get lappe.
Hierlik genete vaan drenkskes en ete,
en ouch nog de zörreg ’n paar daog vergete.
Tref g’r daan ’n leuk meitske of ’n jóng vrouw,
’ne gooie raod vaan Röpke......haw de ritze touw !
 
25-08-1988 © 2010 Wigo
 
 
 
Nachraove 10 jaor
 
Bèste directie vaan Marelstone Studio,
mesjien staot geer noe eve in dubio.
V’r zien hijj neet veur ’ne brand,
v’r bringe uuch gèt ’t is hijj in mien hand.
’t Is neet groet mèr hartstikke rónd
en wouwe wete wat geer daovaan vónd.
De Nachraove bestoon op de kop aof tien jaor
en stoon altied veur ’n eder klaor.
Zjus wie de Brandweer, euveral paraat,
vaan 's mörreges vreug tot 's aovends laat.
Altied bringe ze stumming, lol en plezeer,
dat geit hun good aof en ze doen ’t geer.
Hèl wèrreke is hun op ’t lief gesjreve,
daobijj höbbe ze us nog get welle geve.
Op de leedsjes zinge veer us heis,
dees CD beweis hunne  Mestreechter Geis.
 
17-11-1989 © 2010 Wigo
 
 
 
MESTREECH
 
Mestreech, Mestreech, die sjoen stad vaan treech,
vol vaan historie, in eder sträötsje of steeg.
Dao bin iech gebore en stoont ins mien weeg,
iech höb dao geleef, gaof ’m ouch dèks ’ne veeg.
Beleefde Vastelaovend en wat iech soms deeg,
is neet te besjrieve, iech höb noets alles gebeeg.
Es iech wied weg bin, veul iech miech soms leeg,
meh boe iech ouch bin, trök vin 'ch altied de weeg.
Want ’n spesjaol staar, bestraolt mèt häör leech,
mien eigenste mojerstad, Mestreech, Mestreech !
 
20 aprèl 2005 © 2010 Wigo
 
 
 
VERLEEF  OP  MESTREECH
 
’n Aw leefde geit noets verlore,
dat is de stad boe iech bin gebore.
Mèt ’n gouwe pen steit Mestreech in m’n hart gesjreve ....
zouw zoonder diech neet kinne leve !
Stad vaan aw teurensjes
bove alles oetstekend, wie heurensjes.
D’n iewige stroum vaan de Maos,
de stad vaan St. Servaos.
Mestreechter Geis, stad vaan plezeer,
veur d’n echte Mestreechteneer !
Straote vol mèt kinderköpkes,
die brutaol opkieke oonder damesrökskes.
Mèt ’t Vriethof , ’t sjoenste plein,
zoe vinste in de wereld gein.
Nörreges zoe väöl heilige huiskes,
veur minnegein gezèllige kluiskes.
Dao weurt laank en breid geawhoord
en ederein heet ’t woord !
Gevreigeld weurt dao ouch wel ins,
meh este de Mestreechteneer good kins !
Dao is daan ech niks aon de hand,
ze make vaan ’n mögk ’nen olifant.
Oondaanks alles, blief hawwe vaan ’t aajd Mestreech,
ouch es g’r nao aander len vleeg.
Zeet gruts op eur stad: allemaol
en verliert noets eur mojertaol !
 
Paula Voncken-Bovens
 
 
 
De Mestreechteneer
 
Wie Slivvenhier mèt väöl plezeer,
ziech oetdach de Mestreechteneer.
Toen zag heer: Dit weurt ’ne mins,
boeste zellef plezeer mèt höbbe kins.
Dee geef iech mèt es groete guns,
e manjefiek stök levenskuns.
De Griek, de Romein, dat waor e sjoen stökske werrek,
meh noe maak iech get mèt ’n ech geistesmerrek.
Heer naom 2 sjöpkes humor, 2 sjöpkes kultuur,
get bonhommie en väöl zuidelek vuur.
Daobijj ouch nog ’n hamfel sjariteit,
en ’n krowkaar geveul veur betrèkkelekheid.
Meh in de pit vaan de ziel kaom ’n flinke snowf,
vaan neet kepot te kriege deep gelowf.
En es tegewiech tege alle -isme,
’n koffietas ierlek chauvinisme.
Dat mingde heer toen in ’nen hiemelse mikser,
hiel good doorein tot e levens-elikser.
Ouch get beer deeg Heer drin en get rommedoe,
en ’n haaf fleske Eels: ’t Rizzeltaot dat waor zoe !
Want wie de Maan vaan hijj-bove daonao góng boetsere,
en ineinfisternölde: Mestreechteneere ..........
Toen stónt wel d’n ierste e bitsje te sjeigele,
en d’n twiede begos mèt d’n derde te vreigele.
Meh ouch kloonk daonao de sjoenste meziek,
in zaank en klaank door ’t hiemels riek.
En wie Slivvenhier dach: Noe höb iech ’rs zat,

toen heet heer die op d’n transportband gezat.

En zingentere woord toen geëmigreerd,
nao ’t sjoenste plekske op dees eerd.
Dus kaom deen tróp, nao lange weeg,
terech in wat noe hèt: MESTREECH !
En d’n Ingel dee hun de weeg aongaof,
dee zag: Iech blijf bijj Uuch es geer ein dink belaof:
Bewaor in eur hart de sjariteit,
in eure geis de zin veur betrèkkelekheid.
En vier die twie zaake eder jaor, drijj daog laank,
mèt esprit en plezeer, mèt meziek en zaank.
Daan geef iech Uuch es garantie mèt,
tot dat fies, wat “Vastelaovend” hèt.
Eur stad maak tot e paradies aon de Maos,
es dao drijj daog de bónte störrem raos.
 
Bèr Essers
 
 
 
Mestreechter Vrouwluij
 
Reize dat is altied fijn
Mèt e sjeep , oto of trein
Praote mèt lui, erme en rieke
Veural aw gebouwe bekieke.
 
Kèrk, kestiel of pelies
Stoon bovenaon de lies.
Sóms mèt e leuk “tuintsje” debijj
En ‘n beeldegalerijj
 
De vrouwluij oet aander streke
Höb iech ‘ns mèt Mestreechse vergeleke.
Die “vaan us” zien allemaol eve sjoen
En eigelek ouch hiel gewoen.
 
Ze zitte good in ‘t vleis
En hawwe vaan de Mestreechter Geis.
Zónder vèrf op hun geziech
Make ze de mieste indrök op miech.
 
Geluif miech bèste luij
Wat iech uuch vertèl is neet nuij.
Vaan Mestreech tot de Baliare
Die "vaan us" zien neet te evenare !
 
Opa Jam (Gène Schoenmaeckers)
 
 
 
Leve
 
Vertrouw in elkaar, vertrouw in 't leve.
Dat kin neet aanders daan 'ne sjoene touwkóms geve.
Dat de leefde altied maag blieve bestoon.
Dat geer gezoond en wel weijer maag goon.
Tot in lengte vaan gelökkige jaore.
Dat God uuch veur elkaar zal bewaore.
Veur altied verbónde, 't jao woord gegeve.
Alles aonwezig veur 'n laank en gelökkig leve.
 
23-06-2007 © 2010 d'n Ingel
 
 
 
Keersemès
 
Mèt Keersemès loup iech neet verlore,
want daan weurt ’t Kinneke gebore.
Dao loup iech daan hiel gauw nao touw,
zeen Sint Jozef en z’n vrouw.
Iech höb ’n deke mèt gebrach,
lègk ze op ’t Kinneke, hiel zach.
Toen iech häöm die deke gaof,
straolde väöl werremde vaan ’m aof.
Iech trók mien stoute sjeun toen aon,
en vroog, mèt in m’n oug ’n traon:
’Zjezeke geef us vreij op eerd,
de wereld is gekómpliseerd’.
En ’t Kinneke keek miech lachend aon,
Zag tege miech: ’Doeg weg die traon.
Wats diech miech vreugs zal iech diech geve.’
Iech bin nog lang bijj ’t Kinneke gebleve.
Nog hiel väöl luij zien toen gekómme,
hun is ’t zellefde euverkómme.
En hiel blijj ginge veer toen weg,
mèt de gedachte: ’Alles kump terech.’
 
2004 © 2007 Jean van Gasteren
 
 
 
MESTREECHTER  GEIS
 
Mestreechter Geis dat zit vaan binne,
De kins 't neet koupe, de kins 't neet winne.
De Mestreechteneer zeet 't is mie gemood,
De weurs demèt gebore ’t zit in dien blood.
Dat is lache en jengke mèt get wat gebäörd,
Dat is Mestreechter Geis in e paar simpel wäörd.
 
2007 © 2007 Lène Jamin - Loomans
 
 
 
Keerstied
 
D'n tied vaan Keers is weer aongebroke.
'T fiesmaol weer besproke.
De mieste luij hawwe vaan deen sfeer.
'Ne boum, 't stelke 't is d'r allemaol weer.
De boum vol mèt blinkende balle en ingele haor.
Ónder de boum ligke al get pekskes klaor.
'Ne slinger vol mèt keersverhaole.
Die de sfeer in hoes bepaole.
Mèt Keers is eder zien gedachte geliek.
Moot daan zoeveul versjèl zien tösse errem en riek.
Geef errem luij ouch 'ne kans.
Daan kriege de leechskes mèt Keers ekstra glans.
'Ne gelökkige Keers veur al wat leef op dees eerde.
En laot ederein in zien eige weerde.
Dat vreij e deil maag zien vaan veurspoed, leefde en harmonie.
Mage ore, daog en maonde weure tot 'n symfonie.
E keerssteerke sjijnt helder en klaor.
En dat 't de weeg maag leije nao e zaolig en gelökkig Nuijjaor.
 
14-12-2007 © 2007 d'n Ingel
 
 
 
Brouwerijj De Ridder
 
Brouwerijj De Ridder is ’ne pèrrel aon de Sint Servaosbrök,
De kaw sjevraoje loupe miech noe al euver de rök.
Bijj de gedachte aon ’t verdwijne vaan dit beeldbepaolend pand,
Weemood en koejigheid goon bijj miech hand in hand.
 
’T pand heet helaos mote wieke veur ’t groete geld,
Dat is ’t einigste wat veur sómmige helaos nog tèlt.
Dees Brouwerijj moot veur apparteminte wieke,
En weurt straks bewoend door ’n aontal rieke.
 
Brouwerijj De Ridder zal altied in us gedachte blieve bestoon,
Dit prachtig stökske Mestreechse historie maag neet verlore goon.
Ongetwiefeld zal dees Brouwerijj bijj väöle blieve veurtleve,
’t heet wèrrekneumers en beerleefhöbbers jummers vräög gegeve.
 
24 jannewarie 2008 © 2008 Marie-Josee Giesen
 
 
 
MESTREECHTER  GEIS
 
Mestreechter Geis kinne beleve
en dat door te mage geve.
God, wat is dat sjiek !
 
7 fibberwarie 2008 © 2010 Wigo
 
 
 
De Raod aon zèt
 
Soms zit ’t de bewoeners vaan Lummel mèt,
Es bijjdregers aon ”De buurt aon zèt !”
Buurt Ontwikkelings Planne veur euver 15 jaor,
Mer mèt korte termijn planne zien veer neet klaor.
Dus zit ’t us noe mèt de MOSA planne tege,
En rake veer vaan ’de dröp in de rege’.
Lummel is al ingeslote door Spoor en industrie,
Nog miejer daovaan wèlle veer neet mie.
Ouch veer snake nao rös en get zuuver loch,
Dao höbbe veer ouch rech op, toch ?
’n Hoeg gebouw óntnump us later ’t ziech,
Terwijl de aofsprake op liegbouw zien geriech.
Beslis geer um get bove de hoezer oet te laote steke,
Of um ’ne rand vaan de woenwiek aof te breke ?
De MOSA kin ouch op aander lokaties terech,
Dat gief de buurt ruimte en veer hove neet weg.
Aon uuch de käös, tèlt us leefbaarheid mèt ?
Of … mote veer tösse de industrie nao bèd ?
 
5 aprèl 2009 © 2010 Wigo
 
 

 
 
Gedichten Limburg
 
 
 
EEKEHOUT
 
Osz bronsgreun eekehout, zoeë deks bezoonge
weë hat doa oeijt ins aa gedach,
Doa lickt inne Limburger gaar neet op
as miensj is deë joa veùl te zach.
Dee ka waal get verdraage,
och ka deë te”ege inne sjtoët.
Mar ze motte neet mit m blieve sjleepe,
doa geet inne eekeboom nog va doeëd.
 
Nic Bout
 
 
Met dank aan Marijke voor het bij elkaar zoeken van de afbeeldingen
 
Bedankt voor uw interesse en voor uw bezoek op onze site
Heeft u opmerkingen, aanvullingen of afbeeldingen:   Mail naar Wigo
Bent u tevreden, vertel het verder en/of schrijf in het:  Gastenboek / Lees Gastenboek
 
HOMEPAGINA
2005 © 2010  [Wigosite]
Alle rechten voorbehouden
Bijgewerkt:   20-07-2010
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape
Gedichten Pagina
www.wigosite.nl

Free Site Counters