Maastricht Limmel   

 
Welkom op de webpagina Wigosite Limmel
Op deze pagina vindt u info en foto's over de geschiedenis van Limmel, de Kastelen
Bethlehem en Jeruzalem, woningbouw en straatnamen, eigen Gemeente en hoogwater.
Mocht u op deze Website plaatjes en/of bestanden tegenkomen die in het kader van
de Copyright hier niet thuis horen, laat ons dat dan weten. Wij zullen dan de plaatjes 
en/of bestanden onmiddellijk van deze Website verwijderen !
Opmerkingen, suggesties en aanvullingen middels een berichtje in het Gastenboek
en/of een mailtje zijn altijd welkom.
Veel info, kijk- en leesgenot ! 

 
 
Kerk Limmel met op de voorgrond het opgeknapte plein (bron: Buurtplein Maastricht)
Lemmoel  -  Limmel  -  Lummel
In het jaar 12 voor Christus bezetten de Romeinen Nederland tot aan de Rijn.
Zij stichtten steden en legden tussen deze steden verbindingswegen aan. Langs een
van deze wegen was reeds in de Middeleeuwen sprake van Lemeloe, een gebied ten
noordoosten van Maastricht. De naam Lemeloe veranderde in de loop der eeuwen in
Lemmoel, Lemal, Limale, Limmail, Limmale, Limmel en tot slot in ................ Lummel !
In de 11e eeuw was Limmel al een zelfstandige R.K. parochie, het eerste in mergel
in de Romaanse stijl opgetrokken Kerkgebouw dateert uit deze eeuw.
De parochiekerk van St. Jan de Doper te Limmel uit de elfde eeuw.
Tekening vanuit het oosten: Philippus van Gulpen, ca. 1840
Vooraan het Gotische priesterkoor, daarachter het Romaanse middenschip.
De kerk werd in 1861 afgebroken en de toren in 1867 (bron: Buurtplein)
De eerste Pastoor die bekend is in het jaar 1351 heette Wilhelmus de Valkenborch.
In 1400 werd er een koor in Gotische stijl aangebouwd en in 1630 werd de toren
gerestaureerd. In 1863 werd op dezelfde plaats in Gotische stijl een nieuwe Kerk,
toegewijd aan Johannes de Doper, gebouwd omdat het oude Kerkgebouw voor die
tijd te klein was. De toren bleef staan, maar werd in 1867 vernieuwd.
De Doopvont van Naamse steen dateert uit de 11e eeuw.
Het deksel, van het Romaanse doopvont van Naamse steen
uit de 11e eeuw, is in 1890 in Luik vervaardigd waarbij
antieke medaillons van de vier evangelisten werden gebruikt
Het Kasteel van Limmel, toen een omgrachte toren, was een groot leen van Valkenburg.
In 1284 werd het ingenomen door Jan I, Hertog van Brabant, die in oorlog was met
Walram de Rosse van Valkenburg. Sinds die tijd zetelden er de leenmannen van de
Hertogen van Brabant. Begin 14e eeuw was het in bezit van het geslacht van Limmel.
In het begin van de 16e eeuw ging het Kasteel met hoeve over in handen van de ridders
van de Duitse orde (Balie Biesen), die het tot aan de Franse Revolutie behielden.
Rond 1651 werd het Kasteel voor het eerst Bethlehem genoemd, een naam die het goed
heeft behouden.
Kasteel Bethlehem rechter zijkant met toren
Eveneens in het begin van de 16e eeuw werd op de plaats van de oude Drieshof het
Kasteel Jerusalem gebouwd. Andries van den Dries(ch), genaamd Proenen, was kanunnik
en rijproost van het Kapittel van O.L. Vrouw. Hij bezocht in de 16e eeuw het H. Land,
vandaar dat er de naam Jerusalem aan de nieuwe Drieshof werd gegeven. Het goed
geraakte in handen van de Jezuïeten, die het in 1640 aan Willem Dolmans verkochten.
Vervolgens kwam het in bezit van de families van der Vrecken en Kerens en in de 19e
eeuw in bezit van het geslacht De Crassier.
Kasteel Jeruzalem, zicht vanaf de Jeruzalemweg
De parochie maakte aanvankelijk deel uit van Aartsdiakenaat Haspengouw, concilie van
Maastricht bisdom Luik, later (tot 1801) tot het dekenaat Valkenburg bisdom Roermond.
Tot 1802 bleef Limmel een zelfstandige parochie. In dit jaar werd de parochie door
Borgharen geannexeerd, echter in 1834 opnieuw als onafhankelijke parochie ingericht.
Omstreeks 1840 telde het dorp 370 inwoners, hoofdzakelijk boeren.
Het grondgebied van de toenmalige parochie Limmel omvatte het gebied van de huidige
parochies Nazareth, Wijckerveld, Witte Vrouwenveld, Koepelkerk (ged.) en Limmel.
De parochie Limmel lag grotendeels in het winterbed van de Maas.
Het hoofdwegenpatroon liep nagenoeg noord-zuid, respectievelijk oost-west.
De belangrijkste noord-zuid verbinding was de Meerssenerweg, waardoor Limmel met
Meerssen en via Akerpoort met Maastricht in relatie stond.
De belangrijkste oost-west verbinding was de Severenstraat (de huidige Populierweg)
die Limmel met Ambij en Borgharen verbond.
Er bestonden ook een aantal veldwegen, welke deels terug te vinden zijn in de huidige
Dolmansstraat, Emmausstraat, Jeruzalemweg, Judeaweg en Sionsweg.
Jeruzalemweg, 03 mei 1957 (bron: Buurtplein)
 
Jeruzalemweg, de oude verbindingsweg Limmel - Meerssen (bron: Buurtplein)
Langs de beek 'de Kanjel' stonden de Kastelen: Bethlehem, Geusselt,
Jeruzalem en Vaeshartelt (de Kasteel - landgoederenzone).
Kasteel Bethlehem
 
Kasteel Geusselt
 
Kasteel Jeruzalem
 
Kasteel Vaeshartelt
De overige bebouwing bestond uit een open lintbebouwing van huizen en boerderijen,
zoals hoeve "Rome", terwijl de villa's: Kanjel, van Aubel, Wijckerveld en de kloosters
Zusters Mariënweerd (waard) en Zusters van Nazareth her en der het gebied sierden.
Villa Kanjel - Dr. Poelsoord (la Petite Suisse) (foto: ?)
 
Villa van Aubel ca. 1915 (hier was een filiaal van fa. Kasdorp
met elektronische materialen gevestigd) (bron: Jo Boetsen)
 
Villa Wijckerveld 1912 (foto: ?)
 
Klooster - Pensionaat Zusters Mariawaard of Mariënwaard
(la Grande Suisse) (bron: J. Mulkens)
 
Klooster Zusters van Nazareth (collectie: Wigo)
In de periode rond 1850 kwam de spoorlijn Maastricht - Roermond
tot stand en werd Limmel als het ware in tweeën opgedeeld.
Topografische kaart Limmel en omgeving ca. 1850 (bron: Jo Boetsen)
 
Station Mariënwaard 1965 (bron: Tjalling Halbertsma)
Geopend op 23 oktober 1853 - Gesloten op 15 mei 1933
 
Station Mariënwaard  ca. 19.. ? (bron: RHCL met dank aan Jo Boetsen)
 
Ontspoorde stoomlocomotief bij Lombok (viaduct) Limmel (collectie: Carien van de Broeck)
 
Station Limmel (foto gezocht)
Geopend 23 oktober 1853 - Gesloten 15 mei 1938
Heropend 01 mei 1940 - Gesloten 24 november 1940
Het station was in 1940 ook in gebruik voor de spoorlijn Maastricht - Venlo
 
Station Maastricht 1920 (bron: Wichor Bramer)
Geopend op 23 oktober 1853
Meer info over stations:  www.stationsweb.nl
De Parallelweg, het emplacement en het NS station lagen op het grondgebied
van Limmel echter rond 1870 kwamen deze onder de parochie Wijck te vallen.
Tot deze periode was Limmel een open agrarisch gebied met uitgestrekte akkers,
weilanden en boomgaarden, geheel gescheiden van het stedelijke Maastrichtse
gebeuren. Dit was mede te danken aan het feit dat eertijds niet buiten de
verdedigingswerken gebouwd mocht worden.
Topografische kaart Limmel en omgeving ca. 1870
Na 1870 breidde Maastricht zich buiten de verdedigingswerken snel uit.
Limmel ontwikkelde zich vooralsnog op bescheiden schaal, er vond slechts verdichting
en verlenging van de bestaande lintbebouwing plaats. In de winter van 1880-1881
werden tijdens werkzaamheden in het gehucht 'De Steenstraat' (Nazareth) te Limmel
een aantal Romeinse graven ontdekt waarin zich een honderdtal urnen bevonden.
Met de eerste industriële bebouwing werd rond 1890 begonnen op het terreingedeelte
van 'de Beck' (Borgharenweg) en in 1911 waren de Potten en vaste vuursteenfabriek,
de Sphinx aardewerk en muurtegelfabriek en de Zinkwitfabriek een feit.
Winkel van de Opa van Willy Hoofs aan de Beck
c.q. Borgharenweg (collectie: Willy Hoofs)
In deze periode vestigden zich ook Glasfabriek Stella aan de Stellaweg
(Nieuweweg -Viaductweg) en aan de Meerssenerweg de Mosa porselein
en muurtegelfabriek, Schunck Cementbuizenfabriek en Beaumont
ijzeren ledikantenfabriek.
Glasfabriek Stella aan de Stellaweg (Nieuweweg) (bron: ?)
Het aantal arbeiders in bovengenoemde bedrijven bedroeg in 1911 over
de 2000 en dientengevolge telde Limmel in die tijd meer dan 40 cafés.
Inwoners van Limmel 'de Stekkemennekes vaan Lummel' voor een
ereboog bij gelegenheid van de geboorte van Prinses Juliana in 1909
Links veldwachter Ubachs, in het midden kapelaan Jean Jacobs
en tweede van rechts onderwijzer Gommarius Gommers
Rechts achter het dak van de vroegere werkplaats Theunissen,
nu garage Kuijpers (collectie: Carien van de Broeck)
Tot het jaar 1920 maakte Limmel deel uit van de Gemeente Meerssen, maar werd in
dat jaar geannexeerd door Maastricht. In deze tijd kwam een volledige koppeling tot
stand tussen Limmel en Maastricht middels de Fr. Romanusweg en de Dolmansstraat.
Tevens werd er een aanvang gemaakt met de aanleg van het Julianakanaal.
Toen in de dertiger jaren het Julianakanaal, de sluis Limmel en de stuw van
Borgharen gerealiseerd waren, was de wateroverlast waar Limmel tot die
tijd vaak mee te kampen had tot een minimum terug gebracht.
Populierweg, Hoog water 1926 (bron: Jack Ummels)
Geheel links de huidige woning van Marrio en Jack Ummels met aan
de deur waarschijnlijk o.a. de vroegere bewoonster Lieske Knoben
2e woning Mevr. Hoofs, 3e woonhuis/kapsalon van Karin van de Broeck
4e studentenhuis, daarvoor kapsalon Maré, vroeger winkel van Kleijnen
5e café Brands, 6e voormalig woonhuis kerkorgelspeler Dhr. Kuipers
7e ingang oude jongensschool, 8e pand kapper van de Broeck
(panden 6, 7 en 8 zijn afgebroken)
 
Stuw van Borgharen 13-05-1929 (bron: Martin Wasbauer RWS)
Helemaal links is te zien dat de Stuw nog niet geheel klaar is
 
Sluis Limmel en Julianakanaal (foto: Math Ubachs 2004)
Aan de gruwelen van de Duitse bezetting tijdens de tweede Wereldoorlog,
welke door Pastoor M.J. Colaris zijn vastgelegd, ontkwam ook Limmel niet.
Op 10 mei 1940 om 5 uur 's morgens was Limmel door de Duitsers bezet.
In september 1940 werd Kapelaan Hein Lochtman aan de parochie toegewezen, hij
bood hulp en schuilgelegenheid aan onderduikers en was leider van de verzetsbeweging.
Om deze redenen werd hij, door verraad, op 10 mei 1944 door de Duitsers weggehaald.
Kapelaan Hein Lochtman
De Amerikanen werden op 13 september 1944 in triomf binnengehaald,
feeststemming en vreugde in het dorp, de bevrijding van Limmel was een feit !
Een van de meest indrukwekkendste gebeurtenissen was het overlijden
van Kapelaan Hein Lochtman op 27 februari 1945 te Bergen-Belsen.
Origineel bidprentje Kapelaan Hein Lochtman (bron: JT)
(hieronder de originele tekst)
Als jongen, als verkenner en als Kapelaan stond hij steeds
klaar om iedereen, gevraagd en ongevraagd te helpen.
Tijdens de oorlog bezorgde hij veel onderduikers schuilplaatsen,
levensmiddelenkaarten en finantiele steun; drie man nam hij er
tegelijk op in eigen huis.
Op 10 Mei 1944 werd hij 'n nachts van zijn bed gehaald; tachtig
uren hing hij in de boeien, zonder eten; liep harde slagen en stompen op en
toch verklapte hij niet wie hij had geholpen en wie met hem samenwerkten.
In gevangenissen en kampen was hij de grote steun voor zijn lotgenoten.
Totaal uitgemergeld overleed hij, op 27 Februari1945, te Belsen.
Het droevige bericht bereikte de inwoners van Limmel op 25 mei 1945,
pas drie maanden later dus. Er was een ware rouwstemming in de parochie.
Kruis Lochtmanhuis tegen woonhuis hoek Dolmansstraat - Populierweg (bron: Buurtplein)
Pas na 1950 werd een begin gemaakt met de ontwikkeling van Limmel en vond er voor het
eerst uitbreiding plaats. De bestaande wegen werden geasfalteerd en/of beklinkerd en
nieuwe straten werden aangelegd. Tevens werd heel Limmel aangesloten op de riolering.
Luchtfoto Limmel Landgoederenzone 1949 (bron: Jo Boetsen)
 
Balijeweg in aanleg (bron: Buurtplein)
In een voor het dorp ambitieus woningbouwbouwprogramma werden ten noorden
van de Balijeweg in de jaren 1957-1958 circa 400 huurwoningen gebouwd.
Kenmerkend voor dit gebied zijn het strakke patroon van straten, pleinen en
bebouwing, geheel in afwijking van de oorspronkelijke bebouwing.
Luchtfoto Limmel ca. 1957 (bron: Tonny Cruts-Mommers)
Links boven boerderij Vrancken, rechts boven Kasteel Bethlehem
In het midden de circa 400 nieuwe huurwoningen
Wel is de historische hoofdwegenstructuur gehandhaafd en nog volledig herkenbaar.
Eveneens rond 1958, vlak na de realisatie van de woningen, vestigden zich de PLEM aan
de Populierenweg/Sionsweg, het Hoolhoes aan de Balijeweg, de Mosa vloertegelfabriek
aan de Sionsweg en de Katholieke Hogere Hotelschool in het Kasteel Bethlehem.
Kasteel Bethlehem linker zijkant/voorkant (bron: Buurtplein)
In deze periode werd ook begonnen met de aanleg van de Rijksweg 75 (E-9/A-2).
Begin jaren zestig werd, in verband met de aanleg van industriegebied Beatrixhaven,
de Willem Alexanderweg aangelegd en de Viaductweg werd aangesloten op de E-9.
Aan de Willem Alexanderweg verschenen de Riool Water Zuiverings Installatie en
het complex van Openbare Werken. De industriële bebouwing in de Beatrixhaven
verliep in snel tempo en toen rond 1972 een aanvang werd gemaakt met de bouw
van het Huis van Bewaring was Limmel aan alle kanten omsloten door de industrie !
Willem Alexanderweg (voorheen Beatrixweg) ca. 1965 (bron: Lilianne Seegers)
In het midden de huizen aan de St. Jansweg, rechts de entree van voetbalveld RKVCL
Rond deze tijd realiseerde de Gemeente zich dat de woonwijk Limmel de ontwikkeling
van de industrie in dit gedeelte van Maastricht blokkeerde. Een 'geheim plan' beoogde
om de woonwijk af te breken of om Limmel dood te laten bloeden. Een gevolg was dat
er in de wijk geen uitbreiding van voorzieningen meer plaatsvonden, terwijl de reeds
voorgenomen plannen voor de verbetering van de kern nabij de Kerk werden bevroren.
Verkrotting sloeg toe, de door de Gemeente aangekochte woningen aan de Populierweg
en Dolmansstraat werden dichtgetimmerd en zo bleven ze er lange tijd bij staan.
Dolmansstraat, aanleg nieuw wegdek en trottoirs (bron: Buurtplein)
Enkele bewoners klaagden regelmatig en veelvuldig bij de Gemeente over deze
situatie. Tijdens een info- en inspraakavond in 1976 werd aan de Limmelse
bevolking een nieuw bouwplan gepresenteerd, te realiseren aan de Populierweg
en de Sionsweg. Het plan omhelsde o.a. afbraak van de voormalige jongensschool
en het bouwen van zes premie A- woningen op deze locatie.
Rooms Katholieke Bijzondere Jongensschool Populierweg (collectie: Carien van de Broeck)
Rechts het kolenhok t.b.v. de kolen gestookte C.V. verwarming
Links zijn de dames Mommers te zien. Nadat hun paard gestorven was
werden ze "trèk en duij" (één voor - en één achter de kar) genoemd
Aanvulling / reactie van Theo Brans:
Het schoolplein was vroeger alleen bereikbaar via een paar stenen trappen.
Immers de weg lag door heel Limmel veel lager, want t.o. de school lag 'het Bergske'
een soort dijkje dat gelijk liep vanaf ongeveer het postkantoor tot aan de overweg.
Vermoedelijk een soort bescherming tegen hoog water in de twintiger jaren.
De weilanden (toen) lagen op dezelfde hoogte, vreemd dat alle straten veel dieper lagen.
Deze woningen waren bedoeld voor startende gezinnen en voor enkele bewoners
van de te slopen huizenrij, deels bewoond en deels onbewoonbaar verklaard, aan
de Sionsweg en de Populierweg.
Populierweg met aan de rechterkant de te slopen woningen (bron: Buurtplein)
De Limmelse bevolking kwam in 1980 massaal in verzet toen de Gemeente, als klap
op de vuurpijl, ook nog onaangekondigd een woonwagenlocatie met 20 standplaatsen
aan de Sareptastraat wilde realiseren. Dankzij dit verzet kwam de locatie er niet,
bovendien werd enige tijd later gestart met de nieuwbouwfases 1 en 2 (Populierweg -
Nebostraat en St. Jan Baptistplein) van de kern van Limmel.
Ten gevolge van het ad-hoc beleid van de Gemeente werd in 1981 de Buurtraad Limmel
opgericht. Deze inventariseerde de wijkgebonden problemen zoals: woningtekort voor
ouderen, jonge gezinnen en alleenstaanden, achterstand aan het onderhoud van de in de
jaren vijftig  gebouwde huurwoningen, het ontbreken van geschikte accommodaties voor
jongeren en verenigingen, een verkeersonveilige en kindonvriendelijke woonomgeving, het
gevaar voor het voortbestaan van winkels en van de basisschool, ernstige milieubelasting
en bodemverontreiniging.
Al snel was duidelijk dat gekozen moest worden voor integrale aanpak van de problemen.
Er werd een op de toekomst gericht plan opgesteld: "Limmel op weg naar 2000".
Kinderboerderij Limmel Judeaweg 110 a, sinds 1986 naast Hoeve Rome
In dat plan bedacht de Buurtraad met enkele architecten o.a. een uitbreidingsplan
dat zou moeten verrijzen tussen de Willem Alexanderweg en de Emmausstraat.
In eerste instantie vond het uitbreidingsplan bij de Gemeente geen gehoor.
Echter na intensief, vaak moeizaam en langdurig overleg kwam de Gemeente
plotsklaps met een eigen plan. Dit uitbreidingsplan leek voor 80 % op het plan
van de Buurtraad en uiteindelijk werd in 1995 de operatie Carmelstraat en
Azamonstraat opgeleverd. Veel jongere gezinnen, waaronder de nodige uit
Limmel, maakten dankbaar gebruik van de mogelijkheid om zich in Limmel
te kunnen vestigen, geheel volgens de doelstelling van de Buurtraad.
april 1996 © 2012 Wigo
Kerk van Limmel
Toegewijd aan Johannes de Doper
Kerk Limmel, interieur stoelen 1915 (bron: Buurtplein)
 
Kerk Limmel, links woonhuis tegen de Kerk ca. 1915 (bron: Jo Boetsen)
 
Kerk Limmel, interieur stoelen 1910-1920 (bron: Roger Bols)
 
Centrum Limmel, met een woonhuis tegen de kerk ! (collectie: Carien van de Broeck)
 
H. Hartbeeld boven toegang kerk (collectie: Carien van de Broeck)
Wie weet waar het H. Hartbeeld is gebleven ? Dit beeld moet terug naar Limmel !
Gegevens Kerk van Limmel
Onderstaande informatie is met toestemming overgenomen van:
Stichting Databank Kerkgebouwen in Limburg
Site van de patroonheilige
Naam: Johannes de Doper
Parochie/kerkgemeente: H. Johannes de Doper
Dekenaat/ kerkverband: Maastricht
Plaats: Limmel
Gemeente: Maastricht
Wijk: Limmel
Adres: Populierweg 28
Postcode: 6222 CS
Coördinaten: X: 177376, Y: 319661
Eigenaar:  
Rijksmonumentennummer: 526210 Code: 00028-01
Kadastrale gegevens: Maastricht:  G 4195; G 3362
Bouwpastoor/ bouwpredikant:  
Architect(en): Weber
Kunstenaar(s):  
Huidig gebruik: R.K. Kerk
 
Redengevende omschrijving Rijksdienst voor de Monumentenzorg
Tekst moet nog volgen.
Ruimtelijke context
De kerk ligt in het centrum van Limmel. Langs de zuidoostkant loopt de straat,
de oostkant wordt begrensd door het dorpsplein.
Aan de zuidwestkant, de westkant en de noordkant wordt de kerk omgeven door
een goed onderhouden kerkhof.
Type
De Johannes de Doperkerk is een drieschepige, neogotische basiliek in kruisvorm.
De zijschepen zijn even breed als de dwarsbeuken.
De ingang aan het westen is via de toren.
Bouwgeschiedenis
De kerk werd in 1863-1864 gebouwd door C. Weber als een eenvoudige hallenkerk.
Eerst was de oude toren van een voorgaande kerk in de bouw opgenomen maar deze
werd in 1867 vervangen. De kerk is vergroot in 1913 door architect Aug. Faurel te
Clain bij Luik. Hij voegde een transept, een koor en zijschepen toe.
Het huidige koor met aangebouwde sacristie dateert uit 1913.
Exterieur
De kerk is opgetrokken in baksteen. De daken zijn met leien gedekt.
De absis is vijfhoekig. Aan de absis is de sacristie vastgebouwd.
Interieur
Tot de inventaris behoort een romaans doopvont uit de 11e of 12e eeuw
met ene deksel uit 1890.
Orgel
Vanaf 1868 beschikte deze kerk over het oude orgel van de kerk van
's-Gravenvoeren (B), gebouwd rond 1750 door Robustelly; het bevindt zich sedert
1870 in de kerk van Eckelrade; voor de kerk te Limmel bouwden Pereboom & Leijser
(Maastricht) in 1870 het huidige tweemanuaals orgel.
(literatuur : Het historische orgel in Nederland, deel IX, blz.290)
Bron: G.M.I.Quaedvlieg  Orgeldocumentatie Limburg (Stadsbibliotheek Maastricht)
Bijzondere voorwerpen en afbeeldingen
Stella Duce
Aan de buitenkant is aan de absis een beeld van Maria in gemetseld, aangebracht ter
ere van het 25-jarig priesterfeest van pastoor Jos. Collaris op 20 maart 1945
Met dank aan: Stichting Databank Kerkgebouwen in Limburg
www.kerkgebouwen-in-limburg.nl
Beeld van Maria Sterre der Zee (Stella Duce)
-ingemetseld aan de buitenkant van de absis-
ter ere van het 25 jarig priesterfeest van
Pastoor Jos. Colaris op 20 maart 1945
 
Tekening vooraanzicht Kerk Limmel 1913 (bron: Buurtplein)
 
Tekening zijaanzicht Kerk Limmel 1913 (bron: Buurtplein)
 
Tekening platte grond Kerk Limmel 1913 (bron: Buurtplein)
 
Gedenkteken oorlogsslachtoffers Kerkhof Limmel in 1995 onthuld door wijlen Pastoor Mulkens
Archiefsprokkel door Jo Boetsen: Pastoor Jean Mulkens van Limmel (deel 1)
Archiefsprokkel door Jo Boetsen: Pastoor Jean Mulkens van Limmel (deel 2)
Pastoors van Limmel
van 1351 - heden
1351 Wilhelmus de Valkenborch
1384 Johannes Kyepart
1465 Nicolas de Heynsberg
1500 Arnold then Haeff
1567 - 1570 Paulus Strithagen
1596 Joannes Hesius  Borgharen
1615 Henricus Eyck
1621 Jean van Eyck Ambij
1621 Gerard Wagner
1635 Michel Penres
1640 Jean ter Eyck
1661 Conrad Sprankhuysen Ambij
1673 - 1679 Dominique Pierre Hecx Ambij
1679 - 1720 Guillaume Boom  Borgharen
1720 - 1727 Pascharis Pijls  Borgharen
1727 - 1777 Engelbertus Bungeners 
1777 - 1815 Louis Ramaekers  Borgharen
1815 - 1817 Jacques Dolmans  (vacant)
1817 - 1828 J. M. Alberts  Borgharen
1828 - 1834 P. J. Neyens  Borgharen
1834 - 1842 Nicolas Eligius Meys
1842 - 1848 P. Mannens
1848 - 1855 P. R. Verschueren
1855 - 1860 H. J. Van Dijk
1861 - 1863 F. A. J. Savelberg
1863 - 1875 C. J. Bodenstaff
1875 - 1886 J. N. Riga
1886 - 1897 J. H. Hennus 
1897 - 1901 N. L. Le Bron de Vexela
1901 - 1928 P. Th. Peusens
1928 - 1930 M. A. M. Knops
1930 - 1935 J. J. H. Salden
1935 - 1939 B. Diederen
1939 - 1950 M. J. Colaris
1950 - 1963 P. H. J. Durlinger
1963 - 2003 J. P. R. Mulkens 
2003 - 2007 R. Schuffelers
2007 - P. F. G. Backus
Kapelaans van Limmel
van 1898 - 1976
1898 - 1901 G. Knipping
1901 - 1903 J. A. J. A. Verheggen
1903 - 1907 W. J. Krijns
1907 - 1910 J. Jacobs
1910 - 1912 Th. H. Schrijen
1912 - 1915 M. H. Leenders
1915 - 1935 J. H. Simonis
1920 - 1925 J. P. Tuinstra
1925 - 1933 J. W. Maassen
1933 - 1938 H. J. Wetzeler
1935 - 1937 P. A. H. Romkens
1937 - 1940 M. Leclerq 
1938 - 1943 L. M. J. H. Claessens
1940 - 1945 H. J. Lochtman
1943 - 1948 J. Th. M. Schutgens
1945 - 1949 J. L. Edixhoven 
1948 - 1955 Ph. H. Vroomen
1949 - 1953 P. A. H. Ernst
1955 - 1962 F. H. G. Lemmens
1962 - 1968 J. H. W. M. Jenniskens
1968 - 1976 L. D. J. J. Eijssen
Met dank aan Giel Jonkhout uit Canada voor de opgaven
Kerkenrestauraties in 1756
In dit artikel van Gerlach van Straebeeck worden enkele Kerken beschreven welke
in voornoemd jaar onder handen waren genomen. Een ervan was de Kerk van Limmel.
“Limmel: De aannemer zal hier in de toren lang 12 voeten en breed 10, een zoldering maken omtrent
13 voeten boven het thans zijnde “Gewulfsel”, daarin maken ribben, waarop goede planken enz. en
daarin laten een behoorlijke opening, waardoor de leer (ladder) komt alsmede voor klokkenzeilen.
Ook in deze toren met een “flêche” van 18 à 20 voeten, zullen 3 ladders gebracht worden van 10
voeten en 2 van 15 voeten. Het kruis zal ook hier gerecht worden, omdat dit als elders overhing.
De toren zelf is hoog 36 voeten.  Nog zijn hier te repareren de glazen (vensters) aan de gerfskamer
(sacristie), welke met het koor (dat tot laste van het land staat) een en hetzelfde dak en buitenmuur
mocht hebben. Nog werden algemene bepalingen gemaakt omtrent de samenstelling van mortelkalk
(2 delen kalk en drie delen zand) en het bezetten der muren, n.l. half kalk en half zand gemengd met
koeihaar. De kalk moet bovendien goed 'gelast' worden en van de allerbeste Naamse of Luikse
steenkalk genomen worden“.
Gesproken wordt hier over de toren welke behoorde bij de romaanse Kerk uit de
elfde eeuw welke rond 1400 werd uitgebreid met een gotische koorpartij.
Tot 1861 heeft deze Kerk dienst gedaan maar in dat jaar wordt besloten om over
te gaan tot de bouw van een nieuwe Kerk. Hiertoe wordt Pastoor Savelberg benoemd
tot bouwpastoor. Ondertussen had het kerkbestuur al contact gelegd met de architect
Carl Weber uit Keulen welke onder andere ook het stadhuis van Meerssen had gebouwd.
Weber ontwierp een neo – gotische Kerk welke stijl op dat moment zeer in de mode was
met een houten gewelf voor Fl. 12.500,00. Besloten werd dat de oude toren van mergel
zou blijven staan. Op 24 mei 1861 legde Pastoor Savelberg de eerste steen en bouwde
de aannemer Blanchemanche een eenvoudige Kerk zonder transept en zijbeuken.
De kerkwijding vond plaats op 9 november 1863.  Savelbergs opvolger pastoor
C. Bodenstaff (1863 – 1875) kreeg de taak de nieuwe Kerk in te richten.
Maar eerst zorgde hij voor geld voor een nieuwe toren. Niet hij alleen maar
zeer velen met hem vonden de oude toren te nietig voor de ruime nieuwe Kerk.
In 1867 werd de nieuwe toren gebouwd voor Fl. 3.000,00.
“Anno 1918 zijn de leien op den kerktoren heel vernieuwd ad Fl.  4,90 per m² oppervlakte.
De toren heeft een oppervlakte van 97.11 m².
Totaal met nog verven van het kruis enz. Fl. 497,76 ” volgens het ‘registrum archivale’.
Al 140 jaar is zij aldus het middelpunt van Limmel en nodigt zij ons uit om naar haar
toe te gaan. In die 140 jaar heeft zij uiteraard vele stormen doorstaan maar staat
nog fier rechtop. Maar zoals alles en iedereen is ook zij toe aan een opknapbeurt.
Wij roepen dan ook de inwoners van Limmel en de mensen die Limmel een warm
hart toedragen op, om deze klus samen te klaren.
Jo Boetsen (oktober 2007)
"Mijn huis zal een huis des gebeds genoemd worden"
Dit is een van de randteksten op een gedachtenisprentje van de kerk van St. Johannes
de Doper in Limmel uitgegeven in 1872. Over deze kerk, verscholen tussen de huizen van
het oude dorp Limmel, wil ik U wat meer informatie geven.
Tot 1 januari 1920 behoorde Limmel bij de gemeente Meerssen, daarna werd het geannexeerd
door de gemeente Maastricht. Een duik in het verleden vertelt ons dat er reeds in de elfde eeuw
een kerk heeft gestaan opgetrokken in mergel en in romaanse stijl gebouwd. In circa 1400 werd
er een gotisch koor aangebouwd. Circa 1630 werd de toren gerestaureerd.
Over de oudste geschiedenis van het dorp is helaas weinig bekend. Wat wel bekend is, dat de abdis
van Susteren er het patroonsrecht over had. De eerste bekende pastoor was een zekere Wilhelmus
van Valkenborch, die voor het jaar 1351 overleden moet zijn. Een oud document, waarin Limmel
wordt vermeld is de bulle 'Regimini universalis' gedateerd 7 augustus 1561 en staande op naam van
paus Pius IV. Deze paus scheidde Limmel af van het bisdom Luik en voegde het toe aan het nieuw
op te richten bisdom Roermond. Het toenmalige bisdom had alleen de naam gemeen met het huidige.
In die tijd was er ook al een tekort aan priesters en zo kon het voorkomen dat de pastoor van
Limmel eveneens pastoor van Amby was. Omdat ook Borgharen niet alleen in het onderhoud van
een eigen pastoor kon voorzien, werd in 1679 een pastoor benoemd voor Limmel en Borgharen.
Later toen Limmel in aanzien steeg kreeg het niet alleen een eigen pastoor, maar tenslotte zelfs
twee kapelaans, waarvan er één tot 1942 woonde in het klooster van Nazareth en daar min of
meer als rector functioneerde. De meest bekende kapelaan is wel Hein Lochtman.
In 1861 krijgt de uit Keulen afkomstige architect Carl Weber de opdracht om een nieuwe kerk
te bouwen. Pastoor Savelberg ziet zijn parochie groeien en de kerk wordt te klein om al de
parochianen te kunnen ontvangen. Waar Weber het vak van architect leerde is niet bekend.
Waarschijnlijk bij de in 1824 opgerichte “Dombauhütte”, ofwel de bouwloods, die in 1842
startte met de afbouw van de Dom van Keulen, of anders bij een particulier architect.
Zeker is dat hij zich in 1845 reeds ‘architect’ noemde. Het enige dat van Weber in zijn
Rijnlandse periode bekend is, is de neogotische kapel van broeders Alexianen (vóór 1853).
Hoe de contacten tussen Weber en de toenmalige kerkfabriek tot stand zijn gekomen is helaas
niet meer te achterhalen. Aan te nemen is, zoals reeds gezegd hoorde Limmel bij Meerssen en
daar heeft Weber ook het voormalige gemeentehuis gebouwd. Voor Fl. 12.500,00 bouwde men
de kerk, in neogotische stijl, tussen 1861 en 1863, waarvan het middenschip tot op heden nog
bewaard is. De oude toren bleef staan maar onder pastoor Bodenstaf werd de te kleine toren
afgebroken, en de huidige gebouwd. Deze pastoor kleedde de kerk ook verder aan met in 1865
een nieuw hoofdaltaar gevolgd door een communiebank en in 1870 het orgel. Dit instrument
werd besteld bij de bekende Maastrichtse orgelbouwers Pereboom & Leyser voor de prijs van
Fl. 1.890,00. In 1872 wordt besloten tot aanschaf van drie nieuwe kerkklokken bij de firma
Petit en Fritzen te Aarle Rixtel. Helaas zijn deze bij de klokkenroof door de Duitse bezetter
meegenomen, en na de oorlog vervangen door de huidige klokken. Onder pastoor Riga werd een
tweede sacristie en de nog bestaande pastorie gebouwd, pastoor Hennes verrijkte de kerk met
een nieuwe kruisweg, geschilderd door Windhauzen uit Roermond. In 1890 werd het deksel voor
de elfde eeuwse doopvont aangekocht door de broederschap van de levende Rozenkrans.
Langzaam begon de kerk echter weer te klein te worden al bouwde men in 1902 een kinderkapel.
Voorlopig was dit voldoende maar in 1913 werd dan toch besloten over te gaan tot verbouwing en
uitbreiding van de kerk. Op 27 februari vond de aanbesteding plaats. Deze aanbesteding hield in
het afbreken van het koor, kinderkapel en sacristie en, het bouwen van een nieuw koor, sacristie,
transept alsmede twee zijbeuken. Het bestaande houten gewelf moest intact blijven.
Eveneens moest er een balustrade voor het oxcaal komen en er moest elektrische verlichting
aangelegd worden. Voor de prijs van Fl. 24.500,00 klaarde aannemer Krekelberg de klus.
De architect was de uit Luik afkomstige August Taurel. Op 31 maart werd de kerk verlaten en
op de zondag voor Allerheiligen werd het ‘Allerheiligste’ naar de ‘nieuwe’ kerk teruggebracht.
Op 6 juli 1914 werd de kerk plechtig geconsacreerd door bisschop Schrijnen.
Om de nieuwe kerk in te richten is er vaak een beroep gedaan op de parochianen en de wel-
gestelden die in Limmel woonden. In 1919 telde de parochie 3.200 inwoners en daarom werd
er om een tweede kapelaan gevraagd omdat veel inwoners veel zielzorg nodig hadden.
In 1924 moest Limmel afstand doen van Wyckerveld aan de nieuw opgerichte parochies
van O. L. Vrouw van Lourdes (Wittevrouwenveld) en van het H. Hart (Koepelkerk).
Begin jaren 50 van de vorige eeuw moet Limmel wederom grondgebied afstaan voor de
bouw van de wijk Nazareth. Al worden er in Limmel ook huizen gebouwd toch behoudt
het zijn dorpskarakteristiek mede door zijn ingeklemde ligging tussen enerzijds
industrie in het noorden, de Maas in het westen en het spoor aan de andere kant.
J.Boetsen (08-2009)
Kasteel Bethlehem
Kasteel Bethlehem voorkant
    Kasteel Bethlehem (foto's © 2002 Peter van der Wielen )
        Adres Bethlehemweg 2 te Maastricht (Limmel).
        Ontstaan Het Kasteel wordt voor het eerst genoemd in de tweede helft van de
  dertiende eeuw.
        Geschiedenis Het Huis te Limmel (Limale, Limmail, Lemal, Limmale) was waarschijnlijk in
  den beginne een woontoren die in 1509 werd herbouwd tot een groter huis.
  Na 1570 werd het huis verwoest en weer opgebouwd.
  In het midden van de zeventiende eeuw werd er aan de noord-westkant een
  hoeve aangebouwd. Aan het begin van de negentiende eeuw werd er aan de
  vleugel uit 1509 een nieuwe woonvleugel toegevoegd.
  De ronde toren is nog uit de middeleeuwen.
  In 1969 werd het complex gerestaureerd.
        Bewoners Jan III van Brabant beleende in 1318 Eustachius de Limmale met het Kasteel.
  Later droeg de familie 't Zievel het kasteel op aan de Duitse Orde.
  Commandeur Van den Biesen bewoonde het huis nu en dan.
  Hendrik van Wassenaar - Warmond bewoonde als landscommandeur het
  Kasteel van 1690-1707.
  In 1797 werd het Kasteel door de Fransen als domeingoed verkocht, waarna
  er diverse eigenaars volgden. Louis Beguin of Beghin liet in de negentiende
  eeuw de nieuwe woonvleugel bouwen.
        Huidig gebruik De Stichting Katholieke Hogere Hotelschool is in het Kasteel gevestigd.
        Toegankelijk Het Kasteel is alleen toegankelijk als bezoeker van de hotelschool.
        Vanaf de weg is Kasteel Bethlehem nauwelijks te zien.
       Aanvulling van Dhr. Paul Schils:
        - 1884 Eigenares en bewoonster: Valerie, Dorothea, Marie van der Vrecken gehuwd met Gustave Stevens.
        - 1922 Eigenares en bewoonster: Valentine, Alexandrine, Josephine, Marie.
        Dochter van Marie van der Vrecken en weduwe van Paul, Gustave Regout.
Kasteel Bethlehem linker zijkant-voorkant ca. 1915 (bron: Roger Bols)
Meer foto's en info Kasteel Bethlehem: Maastricht Kastelen
Kasteel Jeruzalem
Kasteel Jeruzalem voorkant
    Kasteel Jeruzalem (foto's © 2002 Peter van der Wielen )
        Adres Jeruzalemweg 2 te Maastricht (Limmel).
        Ontstaan Het oorspronkelijke huis stamt uit de middeleeuwen.
        Geschiedenis Het huidige huis werd in 1525 gebouwd op de oude funderingen.
  Oorspronkelijk heette het huis 'De Drieschhof', maar na een tocht van de
  eigenaar naar het Heilige Land werd het huis omgedoopt.
  In de achttiende eeuw werd het huis aanzienlijk gewijzigd.
        Bewoners Peter van den Dries bouwde het huis in 1525. Het was zijn zoon, kanunnik
  en rijproost van de O.L.V. kerk te Maastricht die het huis zijn tegenwoordige
  naam gaf.
  Enkele namen uit de geschiedenis van het huis zijn Agnes de Vaulx, Guillaume
  Dolmans, André Kerens en baron Guillaume de Crassier.
  Tegenwoordig is het huis eigendom van de gemeente Maastricht.
        Huidig gebruik Particuliere woning.
        Toegankelijk Het huis is niet te bezichtigen, maar vanaf de weg te zien.
Meer foto's en info Kasteel Jeruzalem: Maastricht Kastelen
Eigen Gemeente
Uit het bestand van Buurtplein Maastricht
De Belgische opstand van 1830 bracht in een mum van tijd de hele provincie Limburg van 1815 onder
Belgisch bestuur, behalve de vestigingsstad Maastricht en het dorp St. Pieter.
In oktober 1830 was in feite de status quo bereikt, waarbij de vesting Maastricht was afgesloten van
haar ommeland. Limmel lag in een strategisch rayon, waarin de nieuwe Belgische machthebbers
strenge douane praktijken hanteerden.
Volgens de nieuwe bestuursorganisatie kozen de notabelen van Meerssen en Limmel die belasting
betaalden, een burgermeester, twee assessoren (wethouders) en zeven raadsheren.
Zonder twijfel heeft Limmel tijdens de Belgische periode vaak met ontzag richting het
onbereikbare Maastricht gekeken.
Het verhinderde die van Limmel niet in 1835 hun eigen opstand te entameren (te beginnen: red.).
Zij richten een verzoek aan Koning Leopold I te Brussel om Limmel van Meerssen los te maken en tot een
zelfstandige gemeente te verheffen. In Meerssen was men ziedend; officieel wist de gemeenteraad van niets.
Toch kwamen er zeker vier raadsleden uit Limmel. Zij zullen zich wel van den domme hebben gehouden.
Tijdens een hoorzitting van de raad van Meerssen bleek dat Limmel twee belangrijke grieven had.
De verbinding met Meerssen liep via een brug over de Kanjel en die was hard aan vervanging toe, maar in
plaats van een brede stenen brug waarom Limmel had gevraagd had de gemeente slechts een smalle houten
gebouwd: "om verdediging technische redenen", heette het.
Brug over de Kanjel (bron: Buurtplein)
De tweede grief betrof de betaling van het onderkomen en het salaris van de nieuwe kapelaan, vanaf
1834 pastoor van Limmel, N.E. Meys.
De Meerssense minderheid in de raad was daar mordicus (hardnekkig/fel : red.) tegen.
Tijdens de discussie bleek, dat Limmel zich in het rekest (bezwaarschrift : red.) aan de Koning rijk had
gerekend. Die van Limmel hadden 495 inwoners opgevoerd, terwijl Meerssen op basis van de laatst
gehouden volkstelling niet verder kwam dan 370. Het verschil zat hem (voor een deel ?) in de betwiste
grens tussen de twee dorpen, Limmel hoopte er een stuk Meerssen bij te krijgen (Vaeshartelt en het
gehucht Weert ?), maar zoiets moest natuurlijk door twee partijen worden geaccordeerd.
In 1840, Limmel was -zéér tegen zijn zin- weer Nederlands geworden, probeerde men het nog eens.
Maar ook bij de Nederlandse regering klopte men tevergeefs aan. Limmel liet het er niet bij zitten en
beklaagde zich bij de provincie Limburg over vermeend onrecht.
Gedeputeerde staten vond de klacht van Limmel gegrond en trachtten een betere verdeling van de
financiën over beide kernen te bewerkstelligen. Men had namelijk vastgesteld dat Limmel relatief meer
geld in de gemeentekas stortte dan Meerssen, terwijl er veel meer in Meerssen werd geïnvesteerd.
Meerssen bood daarop aan, dat men Limmel een van de twee wethouders plaatsen en minstens een
raadslid zou garanderen.
Voor twee Limmelse leden in de gemeenteraad, wethouder Offermans en raadslid Jaspers, ging dit niet
ver genoeg. Zij probeerden nog steeds een volledige financiële scheiding tussen beide kernen uit het
vuur te slepen. Tevergeefs.
Geen wonder dat het in 1842 weer fout ging. De gemeenteraad moest een voorstel beoordelen om grond
die buiten Limmel lag, te verkopen ten behoeve van de bouw van een pastorie te Limmel.
Men kwam er niet uit en dat verpestte de sfeer tussen de twee dorpen decennia lang, tot 1880 toe.
Want toen gingen die van Limmel de barricades op, zodra zij geconfronteerd werden met een voorstel de
basiliek van Meersen te restaureren met een lening van negenduizend gulden en de overige zesduizend te
verwerven uit de verkoop van een gedeelte van het Limmelderbroek (ut Brook).
Persoonsbewijs van Johannes Theodorus Mommers geboren in Meerssen
op 29 februari 1881 en wonend op 't Brook (Broekweg 1) (bron: Buurtplein)
De pogingen zich van Meersen los te maken, getuigen van een toenemend zelfbewustzijn bij de inwoners
van Limmel. In de loop van de negentiende eeuw gingen zij zich, als gevolg van de infrastructurele en
industriële ontwikkelingen, steeds meer richten op Maastricht. Het zou met hun annexatie in 1920 eindigen.
Tekst: Jo Boetsen bewerkt door Mazzel
Oude foto's personen Limmel
Verhoogd gelegen huizen aan de Jeruzalemweg, nu Emmausstraat
(Geitenstraat), geheel links de vroegere bakkerij Kicken (bron: Buurtplein)
 
Patronaats Teekenschool Limmel (collectie: Wigo)
Wie weet hier meer over te vertellen ?
 
Patronaats Teekenschool Limmel (collectie: Wigo)
Wie weet hier meer over te vertellen ?
 
De oudste foto van Fanfare Juliana in 1911 voor de Villa Van Aubel aan
de Meerssenerweg b.g.v. de schenking van het vaandel door maeceas en 
latere erevoorzitter Van Aubel (zittend midden voor) links van hem H. Marx,
langjarig voorzitter. (bron: Site Fanfare Juliana)
Voor o.a. Historie Fanfare Juliana zie: www.fanfare-juliana.nl
 
Slagerij Mandersmit  Dolmansstraat 01-04-1914 (collectie: Carien van de Broeck)
 
De kinderen Theunissen in 1926 voor de toenmalige
winkel aan de Populierweg  (collectie: Lou Theunissen)
 
De eerste kapperszaak van Giel van de Broeck
(collectie: Carien van de Broeck)
 
Oma Mommers-Vangeladbeek ca. 1930, zij werkte en woonde
op Kasteel Bethlehem (collectie: Martin Limbourg)
 
Schoolplein Rooms Katholieke Bijzondere Jongensschool Limmel ca. 1935 (foto: Martin Jonkhout)
Aanvulling / reactie van Theo Brans:
Boven het middelste gedeelte van de foto hing normaal een bord
waarop stond: "Beter 10 vogels in de lucht als een in de hand",
wat door ons natuurlijk prompt anders werd vertaald.
Rooms Katholieke Bijzondere Jongensschool Limmel
schooljaar 1935-1936 klas 5 (bron: Luud Gossieau)
 
Voormalig dierenpark in de tuin van kasteel Bethlehem (bron: Buurtplein)
 
 
Reklame foldertje Kasteel Bethleëm (Bethlehem) 1937 (bron: Jo Boetsen)
 
Groep 'R.K. Jonge Werkman Limmel' begin veertiger jaren (bron: JT)
 
Meisjesschool Nazareth 1946, derde van links met
strik in het haar is Gerda Brans (bron: Theo Brans)
 
Duivententoonstelling met 920 duiven, gehouden in het
Patronaat 16-11-1947 t.b.v. het Vriendenkoor (bron: JT)
 
Processie Limmel (bron: John Wouters)
 
Processie Limmel (bron: John Wouters)
 
Processie Limmel (bron: JT)
 
Processie Limmel (bron: JT)
 
Processie Limmel (bron: JT)
 
Citroën Auto service Stegen (Schell) Meerssenerweg
Personeel en dochter Annie ca. 1950 (bron: Theo Brans)
 
Theo Brans en hoofd monteur Niesten voor de Citroën garage
 aan de Meerssenerweg, Carnaval 1951 (bron: Theo Brans)
 
Theo Brans met vrienden en vriendinnen Frijns en Moens bij de Moerdijkbrug
Dagtrip op 12-08-1951 met een van de eerste naoorlogse Fords binnen 24 u.
via België naar Nederland, langs de kust op en via de afsluitdijk terug naar
  Maastricht. Het P- nummer is Limburg ! (bron: Theo Brans)
 
Franciscus Romanusweg met Café Doolhof (bron: Buurtplein)
 
Boerenkapel Juliana Limmel (bron: ?)
 
Fam. Kuijpers in de tuin Populierweg 96 ca. 1954 (bron: Sje Kuijpers)
vlnr.: Maria Kuijpers, Berty, Theo, Ria, Frans, Paul, Hanneke, Harry, Sjeke
 
Vrienden voor het huis Balijeweg 102 ca. 1957 (bron: Martin Limbourg)
vlnr.: Berty Kuijpers, Willy v.d. Boren, Martin Limbourg, Lou Duchateau
 
Eerste elftal RKVCL ca. 1960 (bron: Martin Limbourg)
staand vlnr.: J. Verstappen, Wum Jongen, Jean Theunissen, B. Boelen,
J. de Vries, W. Meertens, R. Oosterbosch, J. Limbourg
voorste rij vlnr.: J. Godding, J. Crombach, P. Tonnar, Panis, Ber Puts
Op de achtergrond de betonnen muurelementen van de Zinkwit
 
Page op het schoolplein Limmel ca. 1960 (bron: Luud Gossieau)
 
Sint Jansjaol 1e klas mèt Juf Priem, Sinterklaos 1963 (bron: Jack Ummels)
 
Kleuterschool voorjaar 1967 met de voor eenieder bekende Juf Hameleers
derde rij, derde van rechts Ronald Gossieau
vierde rij, derde van rechts Marrio Ummels - Limbourg
(bron: Ronald Gossieau)
 
"Èlleftal" vaan 10 maan vaan aajd Lummel in 1967 op 't veldsje boe noe de
 Nebostraot is. Op de achtergrónd rechs bove d'n doevenslaag vaan Giel Steins
Vreuger späölde veer voebal: aajd tege nuij Lummel, oppe fotoo steit v.l.n.r.:
Staond: Jo Hoofs, Math Ummels, Wum Simons, Frans Ritz, Bert Kruyntjens
Zittend: Dré Kruijntjens, Theo Schefman, Jack Ummels, Jos Simons
Theo Schefman waor kieper, heer heet ouch de plistieke bal vas
(bron: Jack Ummels)
 
Hierlik sjievele in de Askalonstraot zónder otoos ca. 1969
Hans Willems - Dré Kruijntjens - Ronald Gossieau (bron: Ronald Gossieau)
 
H. J. (Sjeng) Kuijpers in actie (bron: Harry Kuijpers)
* Meerssen 07-07-1911 † Maastricht 01-10-2000
De heer H. J. Kuijpers werd op 16-12-1945 als dirigent
van Fanfare Juliana geïnstalleerd. Na 31 jaar nam hij
in 1976 afscheid en werd benoemd als eredirigent.
Meer info zie: www.fanfare-juliana.nl/historie 
Julianakanaal en hoog water
Uit het bestand van Buurtplein Maastricht
Mede door de aanleg van het Julianakanaal en de kanalisatie tussen Luik en Maastricht raakte Limmel
voorgoed zijn natte voeten kwijt. De bouw van dit kanaal, betekende tevens het einde van een strijd van
honderd jaar tussen Nederland en België. Door de opdeling van de grote provincie Limburg (1815) in twee
provincies in 1839, was de Maas tussen Eijsden en Stevensweert grensrivier geworden.
De kanalisatie van de Grensmaas betekende een enorm probleem. De twee buurlanden wantrouwden elkaar
vanwege o.a. de chicanes tegen Nederlandse (vooral Maastrichtse) schepen op de Zuid-Willemsvaart.
Nederland en België brachten het oude adagium, dat ruzie tussen familieleden diepere wonden slaat dan
tussen "vreemden", volop in praktijk.
Pas in 1906 konden beide landen het eens worden over een Belgisch-Nederlandse commissie die de
kanalisatie van de Grenslaag moest voorbereiden. Maar de onderhandelingen verliepen erg stroperig.
De uit Maastricht en zelfs uit Limmel afkomstige minister van waterstaat Louis Regout, die in de Villa
Wyckerveld woonde, dreef in 1912 het tempo van de besluitvorming in zake de kanalisatie op.
Om de zuiderburen onder druk te zetten, verstrekte hij de ingenieurs Van de Konijnburg en Kempees
de opdracht een plan te ontwerpen voor een lateraal kanaal op Nederlands-Limburgs gebied.
De eerste wereldoorlog verhinderde voorlopig elke actie. Het neutrale Nederland startte toen met de
Maaskanalisatie op eigen gebied, dus stroomafwaarts vanaf Maasbracht. Na de oorlog waren de politieke
verhoudingen tussen Nederland en België weer een lange tijd ijzig, omdat België, als compensatie voor
oorlogsschade en om de mogelijkheid te hebben een verbeteringsstelsel tegen Duitsland aan te leggen, heel
Zuid- Limburg opeiste. In België werkte men intussen aan de voorbereiding van een kanaal tussen Luik en
Antwerpen. De kanalisatie van de Grensmaas verdween van de agenda en Nederland besloot het reeds
ontworpen laterale kanaal aan te leggen.
Links prinses Juliana 22 oktober 1925 (bron: Buurtplein)
Op 22 oktober 1925 stak de toen zestienjarige prinses Juliana in Limmel de eerste spade in de grond
voor het kanaal dat haar naam zou dragen. Juliana kreeg daarvoor een zilveren schop aangeboden, die
zij zo mooi vond dat ze lachend aanbood het karwei maar ineens helemaal af te maken. De prinses had
verwacht dat zij de schop wel mee naar huis zou krijgen, maar die kwam in het museum terecht.
           
De zilveren schop (met rechts detail afbeelding) waarmee Prinses Juliana de eerste spade stak
Tien jaar zou de bouw van het kanaal duren. Het leek wel of de Maas aanstonds wraak nam voor haar
"degradatie", want twee maanden na de officiële opening van het kanaal kwam het in januari 1926 tot
de grootste overstroming sinds mensenheugenis. Het water stond in Limmel metershoog en het station in
Maastricht was met de trein niet meer bereikbaar zodat Limmel als eindstation dienst deed.
Hoogwater 1926 gezien vanaf de spoorwegoverweg
met op de achtergrond de Kerk van Limmel (bron: Buurtplein)
Voor de opening van het kanaal op 16 september 1935 werd prinses Juliana eveneens uitgenodigd. In het
stadspark ging zij aan boord van de Prins Hendrik en voer naar het punt waar zowel het verbindingskanaal
tussen Maas en Zuid-Willemsvaart, de Maas als het Julianakanaal te zien zijn. De prinses stelde met een
elektrisch signaal de grote hefdeur van de sluis van Limmel in werking en vervolgens voer het gezelschap
het Julianakanaal af.
De aanleg van het Kanaal en de ermee samenhangende Maas kanalisatie tussen Maastricht en Luik verloste
Limmel voorgoed van de overstromingen van de Maas. De doorlaat openingen in de spoorlijn Maastricht-
Eijsden en de Heerderweg konden worden gedicht en de voetbrug over de Meersenerweg, ter hoogte van
het huidige Viaduct, kon worden verwijderd. Op vroeger overlaatgebied was nu industrie en woningbouw
mogelijk. De economische malaise en de oorlogsdreiging in de jaren dertig verhinderden dit alsnog.
Tekst Jo Boetsen bewerkt door Mazzel
Oude foto's hoog water in Limmel
Hoog water in Limmel 1918, Café - Kerk - Woonhuis (bron: Jo Boetsen)
 
Hoog water in Limmel 1918, Dolmansstraat (bron: Jo Boetsen)
 
Hoog water in Limmel 1918, Populierenweg (bron: Jo Boetsen)
 
Hoog water in Limmel 1918, fotograaf die verder wilde (bron: Jo Boetsen)
 
Hoog water in Limmel 1926 (collectie: Carien van de Broeck)
 
Hoog water in Limmel 1926 (collectie: Carien van de Broeck)
 
Hoog water in Limmel 1926 (collectie: Carien van de Broeck)
Het tweede huis van links (Jean Ackermans) was vroeger
een café, o.a. te zien aan de twee deuren die het huis had
 
Hoog water in Limmel 1926 (collectie: Carien van de Broeck)
Hier zijn de twee deuren van het voormalig café beter te zien
 
Hoog water in Limmel 1926 (collectie: Carien van de Broeck)
Aanvulling / reactie van Theo Brans:
Bovenstaande hoogwater foto's zijn waarschijnlijk genomen vanaf de Kickerberg
 
Hoog water in Limmel 1926 (collectie: Carien van de Broeck)
Huisje aan de Meerssenerweg t.o. Zwietering
Woningbouw in Limmel
Uit het bestand van Buurtplein Maastricht
In deze aflevering gaat Jo Boetsen wat dieper in op de woningbouw in Limmel door de jaren heen.
In het centrum van Limmel bleef het wat betreft woningbouw lange tijd stil. Twintig jaar, gerekend van
1958, toen de woningen ten noorden van de Balijeweg werden opgeleverd, betekent een wereld van verschil.
 
Emmausstraat 1957-1958, rechts de nieuwe woningen (bron: Buurtplein)
 
In de jaren 1960, toen de maatschappij ondersteboven werd gekeerd, ontstonden er begrippen als
samenwonen, een- en tweepersoons  huishoudens, voordeurdelers enz.
Deze ommekeer vond zijn weerslag natuurlijk ook in de politiek. Staatssecretaris Marcel van Dam, belast
met sociale woningbouw, lanceerde tijdens het kabinet Den Uyl de nota Huisvesting Alleenstaanden en
Tweepersoons - huishoudens. Hij maakte definitief een einde aan het louter bouwen voor gezinnen.
Het begrip Van Dam -eenheid deed zijn intrede. Ook Limmel kreeg ermee te maken.
In maart 1976 werd in Limmel een inspraakavond gehouden over de invulling van een te ontwikkelen
bouwterrein aan de Populierweg en de Sionsweg.
De Overleggroep Stadsvernieuwing Limmel, een vijftien jaar eerder nog ondenkbaar gremium, had voor het
terrein gedacht aan veertig eengezinswoningen en twintig appartementen voor alleenstaanden en bejaarden.
Het doel ervan was gezinswoningen vrij te maken voor de huisvesting van jonge gezinnen.
De overleggroep besprak niet alleen de huisvesting, maar hield zich ook bezig met de leefbaarheid.
Problemen rond speelterrein, sportvelden, de relatie tussen bebouwing en industrie, verkeerslawaai en
zelfs de uitbreiding van het kerkhof kwamen uitgebreid aan de orde.
Nu was een omzichtige aanpak van het project wel nodig, want er moest het nodige worden gesloopt voor
men tot nieuwbouw kon overgaan: de panden van de oude openbare school, van kapper van de Broeck,
wasserij Stijns, Ritz, Van Hees, Hoofs, Ummels, Hoofs, Jonkhout, Coenen en café Hazenberg (resp.
Van Gerwen en Heuvels). Ervoor in de plaats kwam een knus buurtje rond de Nebostraat.
 
Achterkant van de te slopen woningen aan Populierweg (bron: Buurtplein)
 
De Overleggroep Stadsvernieuwing Limmel bracht reeds in praktijk wat later in 1977 wettelijk werd
voorgeschreven: bewonersparticipatie. Huurders dienden zich voortaan over belangrijke zaken van
woningbeheer te kunnen uitspreken via bewonerscommissies.
Goed overleg tussen de inmiddels Gezamenlijke Bouwverenigingen van Maastricht en de bewoners-
commissie in Limmel leidde tot de tweede stadsvernieuwingsoperatie, ditmaal rond de kerk. Aan het nieuw
gecreëerde Sint Jan Baptistplein werden 34 woningen voor gezinnen en alleenstaanden gebouwd.
Eerst was de buurt gesaneerd en verdwenen de huizen van Slangen, Wyckmans, Eykenboom, Smeets,
Adriaens en Schijff aan de Sint Jansweg en aan de Dolmansstraat de huizen van Mandersmit, Zwakenberg,
Slagerij Brouns en de winkel van de Ster met het belendende huis.
De derde Stadsvernieuwingsoperatie werd in 1995 gerealiseerd, de Azamon- en Carmelstraat, die in 2004
een vervolg kreeg door de bouw van een appartementen complex naast de Corona flat, dat recentelijk
-in 2005- werd opgeleverd.
 
Appartementen complex naast de Corona flat (bron: Buurtplein)
Tekst: Jo Boetsen bewerkt door Mazzel
Oude foto's woningbouw Limmel
Limmel had ook zijn eigen ansichtkaart (bron: Buurtplein)
 
Huizen Limmelderbroek ca. 1895 (bron: Jo Boetsen)
 
Dolmansstraat zicht richting Kerk (collectie: Carien van de Broeck)
 
Eerste winkel van Coöperatieve Verbruiksvereeniging 'De Ster'
aan de Populierweg 1917 (bron: Mevr. Ummels )
 
Tweede winkel van Coöperatieve Verbruiksvereeniging 'De Ster'
aan de Dolmansstraat 1919 (bron: Mevr. Ummels )
 
Populierweg zicht richting overweg 1930 (foto: Martin Jonkhout)
Links ijzerhandel Theunissen, in het midden de open velden t.o. de jongensschool
 
Populierweg oost vanaf Sionsweg (foto: Martin Jonkhout)
Op het braakliggend terrein is nu de Askalonstraat en het Essent terrein
 
Sionsweg, achterkant school en Café Brands (collectie: Carien van de Broeck)
 
Kasteel Bethlehem 03-09-1950 (foto: Martin Jonkhout)
genomen bij de Kanjel aan de Jeruzalemweg
 
Luchtfoto Limmel ca. 1950 (bron: Tonny Cruts-Mommers)
Links de Populierweg, rechts Kasteel Bethlehem
 
Zicht op Limmel met de Kanjel (foto: 03-08-1952 Martin Jonkhout)
 Links een koe van boer Hamers (van de Berg) rechts de Zinkwit (de Stille Dood)
 
Huizen en Kerk Limmel aan de St. Jansweg (bron: Lilianne Seegers)
 
Kerk Limmel aan de St. Jansweg (bron: Lilianne Seegers)
 
Boerderij Schulkens Meerssenerweg ca. 1900 (foto: Martin Jonkhout)
In het midden een verhoging tegen hoog water, op de achtergrond Poelsoord
 
De verhoging tegen hoog water van de andere kant gezien (bron: Roger Bols)
 
Meerssenerweg hoog water ca. 1924 (bron: Roger Bols)
 
Boerderij Schulkens Meerssenerweg ca. 1900 (foto: Martin Jonkhout)
 
Boerderij Schulkens Meerssenerweg voorkant ca. 1900 (foto: Martin Jonkhout)
Aanvulling / reactie van Theo Brans:
 Vlak voor de Kanjel lag Boerderij Schulkens, dit was ook een melkboer.
Misschien nog aardig om te weten: Als je de voordeur inging was direct rechts een
kleine snoepwinkel (van Lemmens ?) daar ging ik op Zondagmorgen vaak snoep kopen.
 
Woning naast Kasdorp Meerssenerweg (foto: 12-04-1957 Martin Jonkhout)
Vroeger Herberg Populair, waar de huidige Populierweg naar vernoemd is
 
Hoofdkwartier van de Hein Lochtman verkennersgroep sept. 1948 (foto: Martin Jonkhout)
Het Hoofdkwartier stond achter het huidige Lochtmanhuis. Het hout was geregeld
door de broer van Hein Lochtman en was afkomstig van het Amerikaanse depot dat
vlak na de oorlog op het oude RKVCL voetbalterrein ingericht was
 
De oude friture naast café Hazenberg (bron: Buurtplein)
 
Café t.o. de Kerk met de oude friture (bron: Lilianne Seegers)
 
Populierweg 96, voormalig woonhuis Fam. Kuijpers ca. 1957 (bron: Jo Boetsen)
Info van Sje Kuijpers: 'Het meisje op de foto dat ben ik. Het ouderlijk 
huis moest worden afgebroken t.b.v. het vergroten van de speelplaats 
van de oude Jongensschool, hetgeen trouwens nooit gebeurd is'.
 
Dolmansstraat, voor de deur Oscar ca. 1960 (bron: Lilianne Seegers)
 
Populierweg Slagerij Coorens  (bron: Buurtplein)
 
Populierweg  (bron: Buurtplein)
 
Populierweg  (bron: Buurtplein)
 
Franciscus Romanusweg met Café Doolhof (bron: Buurtplein)
 
Plaquette St. Servatius geplaatst op de hoek Balijeweg - Populierweg
voor de 2000e woning die de bouwvereniging in 50 jaar bouwde (bron: Buurtplein)
 
Aanleg riolering Sionsweg 23-04-1955 (foto: Martin Jonkhout)
 
Aanleg riolering Tiberiasstraat ca. 1955 (bron: Buurtplein)
 
Funderingen huizen Balijeweg noord ca. 1955 (bron: Buurtplein)
 
Sionsweg, nieuwe huizen tegen de achterkant van de jongensschool (collectie: Carien van de Broeck)
 
Emmausstraat (Geitestraat) met dorpspomp ca. 1957 (bron: Lilianne Seegers)
De dorpspomp voorzag de huizen aan de rechterkant nog van drinkwater en is blijven
staan totdat ook die huizen waren aangesloten op het Gemeentelijk waterleidingnet
 
Emmausstraat (Geitestraat) met friture ca. 1960 (bron: Tonny Cruts-Mommers)
Links is het woonhuis van boerderij Vaessens nog te zien
 
Friture Emmausstraat (Geitestraat) ca. 1960 (bron: Tonny Cruts-Mommers)
 
Jerichoplein met zandbak ca. 1960 (bron: Buurtplein)
 
Judeaweg met rechts Hoeve Rome ca. 1960 (bron: Buurtplein)
 
Rooms Katholieke Bijzondere Jongensschool Populierweg
Rechts op de hoek de kapperszaak van Giel van de Broeck
(collectie: Carien van de Broeck)
 
Rooms Katholieke Bijzondere Jongensschool met Sionsweg (collectie: Carien van de Broeck)
 
Overweg Limmel met het overwegwachterhuisje van het echtpaar Kicken
op de fiets John Gossieau, foto ca. 1969  (bron: Ronald Gossieau)
 
Luchtfoto, onderaan de Balijeweg (bron: Buurtplein)
 
Luchtfoto, bovenaan de circa 400 nieuwe huurwoningen (bron: Buurtplein)
 
Het Klooster Bel Air aan de Kast. Kessenichstraat wordt in 1981 gesloopt
t.b.v. woningbouw (foto: Gem. Archief) (met dank aan Theo Brans)
Straatnamen in Limmel en hun betekenis
Uit het bestand van Buurtplein Maastricht
De meeste straatnamen in Limmel zijn afgeleid van de bijbelse namen van de twee Kastelen "Jeruzalem"
en "Bethlehem". Sinds de middeleeuwen heeft Kasteel "Jeruzalem" deze naam naar aanleiding van een
bezoek van de eigenaar aan het "Heilige land".
De eigenaar van het andere Kasteel kon niet achter blijven en herdoopte zijn bezit in "Bethlehem".
Bij raadsbesluit van 08 maart 1955 werden de meeste straatnamen in Limmel gegeven.
 
Abdissenweg:
Genoemd naar de Abdis van Susteren welke vroeger het recht had
om in Limmel een nieuwe pastoor te benoemen.
 
Askalonstraat:
Een der vijf steden van de Filistijnen onder andere door Richard Leeuwenhart ingenomen in 1191.
 
Azamonstraat:
Is afgeleid van Asmon een van de zuidelijkste woonplaatsen van de stam Juda. Voor de
geslachten van de stam Juda viel het lot op het gebied dat zich uitstrekte tot aan de grens
van Edom, tot aan de Sin woestijn, tot de Negeb in het uiterste zuiden. Hun zuidgrens liep
als volgt: ze begon bij de landtong aan de zuidkant van de Zoutzee, liep vanaf daar ten
zuiden van de Schorpioenenpas, dan over de Sin zuidelijk langs Kades- Barnea, over
Chesron naar Adar, boog dan naar Karka, liep vervolgens naar Asmon om uit te komen
bij de beek van Egypte waar de grens aan de zee eindigt.
 
Balijeweg:
Herinnert aan de vroegere Balije of Groot Commanderie van de Alden Biesen.
De nieuwe Biesen werd gesticht in 1358, waar nu de fabrieksgebouwen van
"SAPPI" te vinden zijn. Hier werden regelmatig de kapittel vergaderingen
gehouden. De groot commandeur verbleef vaak op Kasteel "Bethlehem".
 
Bethaniëstraat:
Dorp aan de voet van de Olijfberg en woonplaats van Lazarus.
 
Bethlehemweg:
Genoemd naar de vroeger burcht van de familie Lemoele of Limmele; later werd hier
het Kasteel Bethlehem gebouwd, een leen van Valkenburg. In 1509 kwam het in het
bezit van de "Duitse Orde". Tijdens het beleg van Maastricht werd het in 1579 grondig
verwoest en in 1651 herbouwd. In 1797 werd het geheel als domeingoed verkocht en
kwam achtereenvolgens aan verschillende eigenaars waarvan Louis Beguin het woonhuis
bouwde (1806-1807). In 1816 werd het goed verkocht aan de Heer Bettonville uit Verviers. 
Zijn nakomelingen verkopen het in 1878 aan Gustave Stevens. Daarna blijft het in
particulier bezit van Mevr. Gustave Regout - Stevens die hier tot de jaren dertig woonde.
Nadien was er enkele jaren een speeltuin met lusthof waarna het werd verkocht aan de
"Sphinx" voor huisvesting van gastarbeiders. Thans is er de Hogere Hotelvakschool gevestigd.
 
Borgharenweg:
Verbindingsweg tussen Maastricht en Borgharen. Deze werd na de
aanleg van het Julianakanaal verlegd in oostelijke richting.
 
Carmelstraat:
Veel fenomenen in het Israëlische landschap van nu zijn door de mens gemaakt;
het landschap is wezenlijk anders dan in de pre historie. In de bijbel worden vier
bossen genoemd: die in Negev in het zuiden, de bossen van Efraïm oftewel de
Samaritaanse hooglanden, de bossen van Karmel en de bossen van Libanon.
 
Dolmansstraat:
Voor 1920 heette deze straat de Galgenweg. Van het geslacht Dolmans uit Limmel,
die bijna drie eeuwen daar gewoond hebben, zijn de mannelijke nazaten van deze tak 
van de familie Dolmans uitgestorven. Het Kasteel "Jeruzalem" en het goed "de Bek"
 hebben vele jaren aan de familie toebehoord.
 Een drietal uit de familie zijn zeer bekend, namelijk: Matheus; Dominicaan,
Petrus; Jezuïet en Alexander. Matheus werd te Limmel geboren in 1673 en overleed te
Maastricht op 10-01-1729. Hij trad te Maastricht in de orde, voltooide zijn theologische
studie in Spanje en werd professor aan het priester seminarie te Roermond tot 1709.
Vandaar werd hij overgeplaatst naar Maastricht, waar hij tot prior werd gekozen en
gedurende ruim 20 jaar een welsprekend en overtuigend kanselredenaar was.
Petrus, geboren 08-09-1679 overleed 29-09-1751 te Bologna was Jezuïet te Antwerpen
en in Leuven. Hij overleed op de teugreis van Rome, waarheen hij was gezonden voor de
verkiezing van een nieuwe algemeen overste. Hij is bekend gebleven door zijn geschriften
tegen de Luikse Baron Willem de Crassier over de oorsprong en het bestaan van het
Bisdom Maastricht. Petrus verdedigde de mening, dat de 21 bisschoppen wel degelijk
hun zetel in Maastricht gehad hebben en niet enkel daar gewoond hebben.
Alexander tenslotte werd geboren op 25-04-1748 en overleed te Mechelen op 17-02-1824.
Hij studeerde en onderwees te Leuven maar werd spoedig pastoor te Mechelen. Onder het
Franse bestuur heeft hij veel lijden moeten doorstaan. Dit kwam door het weigeren van de
befaamde eed op de republiek. Daarom werd hij in 1797, op aanklacht dat hij een van de
gevaarlijke vijanden van het Franse staatsbestuur was, tot verbanning naar de kolonie
Guyenne veroordeeld. De deportatie liep over Brussel, Kamerijk en Valenciennes naar
het midden van Frankrijk. De tussenkomst van de Maastrichtse volksvertegenwoordiger
C.C. Roemers, een vriend van de familie Dolmans resulteerde erin dat hij niet naar Guyenne
werd gedeporteerd. Na eerst in Versailles en later in Compiènes gevangen te hebben gezeten
werd hij tegen het einde van 1799 in vrijheid gesteld en in zijn vroegere ambt als pastoor
van de begijnhof te Mechelen hersteld.
 
Emmausstraat (Geitestraat):
Dorp ten westen van Jeruzalem, waar Christus na zijn verrijzenis aan
twee van zijn leerlingen verscheen en met hun de maaltijd gebruikte.
 
Galileastraat:
In deze streek heeft zich een belangrijk deel van het openbaar leven van Christus afgespeeld.
 
Hebronstraat:
Stad in Judea, waar Abraham zijn tenten opsloeg en waar David
voor de verovering van Jeruzalem resideerde.
 
Jerichostraat (plein):
Stad bij de uitmonding van de Jordaan in de Dode zee.
Komt zowel in het oude- als in het nieuwe testament voor.
 
Jeruzalemweg:
Weg genoemd naar het gelijknamige Kasteel. In 1515 bouwde Pieter van den Driesch
het huidige Kasteeltje en zijn zoon Andries, Kanunnik van het Kapittel van O.L. Vrouw
herdoopte de vaderlijke bezittingen ter herinnering aan een reis naar het Heilige land.
De Kanunnik vermaakt Jeruzalem aan zijn nicht Agnes de Vaulx; van haar komt in 1588
de bezitting onverdeeld aan haar erfgenamen en de Paters Jezuïeten te Maastricht, die in
1596 alleen eigenaars worden en het goed in 1640 aan Willem Dolmans verkopen.
Zijn afstammelingen verkopen het in 1770 aan de postmeester van der Vrecken, die het
drie jaar later verkoopt aan Andries Kerens. Zijn dochter Maria Ida bracht door haar
huwelijk in 1803, de bezitting aan Johannes Predericus baron de Crassier, wiens nazaat
Louis veel voor Limmel heeft betekend. Thans is het eigendom van de Gemeente Maastricht.
 
Judeaweg:
Oorspronkelijk was het een van de twee koninkrijken namelijk Judea met
als hoofdstad Jeruzalem en Israël met als hoofdstad Samaria. Tijdens de
Romeinse overheersing was Pontius Pilatus 'procurator' van de provincie Judea.
 
Nebostraat:
Genoemd naar de berg Nebo. Op deze berg stierf Mozes, die de Israëlieten
uit Egypte voerde naar het beloofde land.
 
Nieuweweg:
Vroegere verbindingsweg tussen de Franciscus Romanusweg (Harendijk) en de 
Meerssenerweg. Zij werd aangelegd na de bouw van het station Maastricht dat
lag ter hoogte van de Sint Antoniuslaan. Door de uitbreiding van de "MOSA" en
de  "BSN Glasspack" is deze weg vervallen. De bouw van het Viaduct in de jaren
dertig maakte de weg al overbodig. Van de oorspronkelijke weg resten thans nog
twee gedeelten; het eerste loopt vanaf de Viaductweg langs de lijnwerkplaats van
de N.S. en vervolgens door "BSN Glasspack". Het andere gedeelte vindt men aan
de Meerssenerweg ten noorden van de "MOSA".
 
Populierweg:
Zij was de oude verbindingsweg van Amby via Limmel naar Borgharen waar zij
aansloot op de Bovenstraat. Door de aanleg van het Julianakanaal en de Balijeweg
heeft zij een groot deel van haar betekenis verloren. De naam is afgeleid van een
uitspanning en boerderij "de Populair" die vroeger gelegen was op de hoek van
de Kasteel Verduynenstraat en de Meerssenerweg. Handelsreizigers konden er
overnachten en hun goederen verkopen aan handelaars uit Maastricht.
 
Samariastraat:
De hoofdstad van het noordelijk rijk Israël na de dood van Salomon.
 
Sareptaplein (straat):
Stadje aan de Middellandse zee, gelegen tussen Tyris en Sidon, waar
de profeet Elias bij een weduwe verbleef, wier zoon hij ter leve wekte.
 
Sint Jan Baptist plein:
Genoemd naar de patroonheilige van Limmel Sint Jan de Doper. Vroeger lag hier nabij de Sint Jansweg.
 
Sionsweg (Bredeweg):
Heuvel waarop de burcht van David en de tempel van Jeruzalem stonden.
Het is ook een dichterlijke benaming voor geheel Jeruzalem.
 
Taborstraat:
Heuvel in Galilea, waar Christus verheerlijkt werd.
 
Tiberiasstraat:
Genoemd naar Keizer Tiberius, werd in 26 na Christus door Herodus
gesticht aan het meer van Genesareth hoofdstad van beneden Galilea.
 
Willem Alexanderweg:
Vroeger Beatrixweg. Na de geboorte van de eerste zoon van Koningin
Beatrix en Z.K.H. Prins Claus werd de naam veranderd.
Zij vormt de huidige verbinding tussen de Viaductweg en de Beatrixhaven.
Met dank aan Buurtplein Maastricht, met name aan Jo Boetsen en Mazzel.
Foto's rondom Limmel
Zicht op huis bij stuw Borgharen vanaf de Borgharenweg
 
Corona flat met daarachter het Huis van Bewaring
 
Schoorsteen op het Zinkwitterrein
25 Jaar Buurtraad Limmel
1981-2006
Vrijdag 17 november j.l. heeft Buurtraad Limmel haar 25 jarig jubileum gevierd.
Het is niet bij het grote plubliek bekend gemaakt, maar daar had de Buurtraad
voor gekozen om reden het nu nog niet de tijd is om een groots feest te vieren.
In een klein gezelschap met o.a. de Wethouders Hazeu en Costongs, de mensen
van Trajekt en bureau buurtgericht werken van Gemeente Maastricht,
wooncorporatie St. Servatius, basisschool ’T Spoor en Politie is er even stil
gestaan bij de afgelopen 25 jaar.
Dat leerde ons dat Limmel veel heeft meegemaakt zowel positief als negatief.
Ook leerde dat ons dat wij een iemand in ons midden hebben die vanaf het
eerste uur bij de Buurtraad actief is. Rinie Theunissen, U allen wel bekend.
Rinie werd allereerst door de mensen van Servatius in het zonnetje gezet, zij
kwamen binnen met een kruiwagen gevuld met hooi en een zak voer voor de
dieren op de kinderboerderij.
Daarna werd Rinie toegesproken door de beide Wethouders.
En als laatste de Buurtraad zelf, voorzitter Wim Gorren kwam met een paar
prachtige anekdotes tot een mooi slot en overhandigde Rinie het kado.
Rinie Theunissen met 'T Pumpke vaan Lummel
Rinie ontving het symbool van Limmel  “ ’T Pumpke ”, in het klein.
Als laatste sprak Wim een groot respect uit naar alle vrijwilligers
en de sociale partners waarmee de Buurtraad zich sterkt maakt
voor het woongenot en de leefbaarheid van Limmel.
Mat Brüll
Secretaris Buurtraad Limmel
 
Onthulling van 't Dreesmenneke
Vlak na het gereedkomen van de nieuwbouw woningen aan de Populierweg
en de Nebostraat kreeg Limmel een kunstwerk de 'Evenwichtskunstenaar'
later ook de Marskramer  genoemd.
de 'Evenwichtskunstenaar'
Dit beeld, gemaakt door Frans Carlier, is in 1984 geplaatst op het pleintje
Populierweg en is in 2005 tijdens de herinrichting van het pleintje verhuisd
naar het voorpleintje van het Kapelaan Lochtmanhuis.
Het bronzen beeldje werd gestolen, dus lang heeft het kunstwerk hier jammer 
genoeg niet gestaan. Navraag bij Frans Carlier om een replica te maken gaf een
negatief antwoord, helaas kon hij dergelijke opdrachten niet meer aannemen.
In het najaar van 2010 werd contact opgenomen met de afdeling Kunst en
Cultuur Gemeente Maastricht en al snel viel de keuze op ’t Dreesmenneke.
‘t Dreesmenneke (foto Wigo)
De naam ‘Dreesmenneke’ refereert aan de mannen die aan de Maagdendries
werkten. Dat waren in de volksmond de medewerkers van de vroegere

Gemeente Werken aan 'd'n Drees', op de pet staan dan ook de letters GW.

Het 90 cm. hoge hardstenen beeldje 't Dreesmenneke is gemaakt door
kunstenaar Hans Peskens en werd zondag 19 juni 2011 onder grote
belangstelling feestelijk onthuld op het pleintje voor het Lochtmanhuis.
Op de hardstenen plaquette staat:
Dreesmenneke brach vreuger gaas, water en leech in gans Mestreech.
Stónt bijj Nutsbedrieve aon d’n Drees, meh vónt nao Lummel de weeg.
Voor meer info zie onderstaande links:
limmel.maestricht.nl/dreesmenneke arriveert in limmel
limmel.maestricht.nl/feestelijke onthulling menneke vaan drees
maastrichtaktueel.nl/limmel verrijkt met standbeeld van dreesmenneke
 
Ode aon 't Dreesmenneke
De Dreesmennekes vaan Mestreech,
brachte vreuger gaas, water en leech.
Drijj knabbe per kuub kóste ’t toen nog,
veuroet betaold vaan de muntemeter gekoch.
Die mennekes maakte deur aon deur de meters leeg,
en geine dee ouch mer veur eine knab dispensatie kreeg.
Waore d’n knabbe op, daan góng ’t gaas neet mie,
En zaotste mèt ’n haafrouw weurs godverdenondepie.
Daorum hele de luij petrol of kachel bijj de hand,
Die hellepe diech daan weer aon en oet de brand.
2011 © Har Lamkin
kaart oet de serie
Mestreechs kloeterijjkes- & kikzjozerijjkeskeske
 
Man verdronken in waterput
In de waterput voor de Herberg van Catharina Bastingh te Limmel werd door de
buren in de vroege ochtend het lichaam gevonden van Aret Muller alias Poppel.
De herbergierse verklaarde dienaangaande als volgt:
Gisterenavond tussen 8 en 9 uur klopten Aret Muller, John Thijssen uit Haeren
en Willem Dolmans van Limmel aan de deur. Na gezien te hebben dat het bekenden
waren, maakte de meid open. De waardin schonk voor elk tweemaal een brandenwijn
in, maar weigerde toen, volgens haar verklaring, verder nog te tappen of te schenken.
De bezoekers verlieten daarop de herberg, maar ze hoorde Muller en Dolmans nog lange
tijd praten tot ze in slaap viel. 's Morgens hoorde ze van de buren wat er gebeurd was.
Of hier sprake is van een ongeluk of van misdaad, is nog niet duidelijk.
De gerechtsbode stelt een onderzoek in.
Limmel / Borgharen,  4 mei 1727
(Archief Landen van Overmaas nr. 8159)
 
Maastrichtsch Nieuws 1891 - 1915
Links het oude patronaat van 1902 en rechts de door pastoor Riga
in 1886 gebouwde pastorie aan de Populierweg. (foto: ca. 1930)
Limmel. De vroedvrouw gaan halen in den nacht te Maastricht of Smeermaas, is toch al geen
begerig baantje. Als je daarbij zoo'n nachtelijke misère moet beleven als Zaterdagnacht hier
overkwam aan een paar personen uit het naburige Borgharen, dan is de pret er helemaal af.
Bij de pastorie alhier (zie foto) sloeg het paard dat voor hun wagentje liep, door schrik voor
een hoop stroo en asch, afkomstig van een daar gebakken kruistaart, op hol.
Inzittenden met de vroedvrouw incluis sloegen er uit, het paard werkte zich uit zijn tuig en
holde weg in het donker. Gelukkig liep alles zonder ongeval af.
Het paard, zeker geen afschaffer die bruine, vond men 's morgens te Itteren voor de deur
van café H.  Evenmin ondervonden moeder en kind nadeelige gevolgen van deze nachtelijke
onspoeden, want beiden zijn wel.
Limburger Koerier, 10 Januari 1905
('De Trompetter' woensdag 25 juli 2007, samengesteld door Frank Jansen)
 
Ingezonden berichten en reacties
 
Onderstaand vier ingezonden berichten van Theo Brans uit Deventer.
Bericht 1  (04-10-2006)
Als oud Limmelaar vind ik dit een zeer goede en mooie site.
Maar zijn er nog meer foto's ergens bijv. van de Geusselterweg, tankstation van
Stegen aan de Meerssenerweg, 'de Blok' en de RK jongensschool van Limmel ?
Heel wat, het station van Limmel waar ik mijn vader heb opgehaald als krijgs-
gevangene (in de oude staat) door ons Kickerberg genaamd.
De weide t.o. het klooster in Nazareth is een korte tijd gebruikt als militair vliegveld
door de Duitsers. Een vliegtuig is toen tijdens start of landing de muur van de kapel
van het klooster binnen gevlogen (getuige geweest) en ik kon achter het altaar
kijken, dit is tot de sloop altijd zichtbaar gebleven.
Klooster Zusters van Nazareth (collectie: Carien van de Broeck)
De weide verderop richting Geusselt (boerderij van Rooyen) is later door de
Amerikanen als vliegveld gebruikt en de oude wielerbaan is door de Amerikanen
(die gelegerd waren in de klooster- meisjesschool) vaak gebruikt als schietbaan.
Theo Brans in de wei t.o. Klooster Nazareth 
bij de Yanks ca. 1945 (collectie: Theo Brans)
De weide die eerder Duits vliegveld was is later door de Amerikanen als opslag
en technische reparatieplaats voor hun voertuigen gebruikt, evenals het voetbalveld
bij de 'zinkwitfabriek'.
In de blok hadden wij toen nog geen waterleiding, toen de benzine van de Yanks
bijna uit onze pomp kwam kregen wij waterleiding.
En zo is er veel op te halen helaas had ik toen nog geen digitale camera dan had
ik het kunnen vastleggen.
Goede site, aardig om eens naar te kijken ook over al die andere buurten.
Groeten uit Deventer.
Theo Brans  (04 oktober 2006)
Bericht 2  (08-10-2006)
In aanvulling op mijn vorige bericht, bij deze nog wat andere achtergronden.
Station (blokpost) Mariënwaard 1965 (bron: Tjalling Halbertsma)
Geopend op 23 oktober 1853 - Gesloten op 15 mei 1933
De geplaatste foto van de blokpost Mariënwaard roept nog wat herinneringen op.
Mijn grootvader was daar voor de oorlog overwegwachter en heeft daar gewoond.
De blokposten waren vaak hetzelfde gebouwd, alleen Mariënwaard daar stond de
post wat hoger en moest je een trapje op.
De spoorbomen (4 stuks) liet hij vaak dicht er was bijna geen verkeer in die tijd,
en tijdens een praatje had een passant die een geit bij zich had deze even vast
gezet aan de slagboom (een breer), toen hij de slagboom opende hing de geit
eraan, het is goed afgelopen.
Niettemin was richting het Brook een vuilnis stortbelt van de gemeente Maastricht.
De vuilniswagens (ronddraaiende trommels) moesten daar langs, verderop was er
ook nog een proefveld van fruit, daar was geen gebrek aan.
Ingang Kasteel Vaeshartelt (portiers- koetshuis)
Bij de ingang aldaar was (is) een koetshuis met woning van Kasteel Vaeshartelt,
vaak binnen geweest, de laan daar loopt helemaal door tot het Kasteel en daar
stonden ook fruitbomen. Deze bevonden zich ook in de weilanden van boer
Limpens die begrensden de overweg en de Meerssenerweg tot aan Vaeshartelt.
Met mijn Opa ben ik vaak gaan vissen in de kolk langs het spoor richting
Vaeshartelt, alleen moest die vis weken zwemmen in de betonnen regenbak
(hadden alle posten, er was geen electro en stromend water in de post) anders
had die een moddersmaak.
Ik ben daar vaak op stoomlocs (werktrein) geklommen om een stukje mee te rijden.
In Maart 1938 overleed mijn Opa en moest mijn Oma verhuizen naar een van de
kleine witte huisjes (er stond ook nog een café tussen, Klaassen ?) t.o. het klooster.
Mijn vader is daar nog misdienaar geweest, het klooster werd altijd vereerd met
een rondgang tijdens de processie vanuit Limmel via het Brook.
Bij de overgang van de Kanjel op de Meerssenerweg stond van 1938 t/m 1940
een kleine bunker met een wachtpost. Daar stonden 'Asperges' (stalen punten) in
de weg tegen tanks. Mijn Oma is daar met de fiets gevallen en liep een hersen-
schudding op en belandde een tijdje op Calvarie in Maastricht.
Iets verder daar waar de Kanjel onder het spoor doorgaat, kwamen de stoomlocs
vaak hun vuurhaarden of roosters reinigen.
Daar werd door ons gezocht naar bruikbare cokes of kolen voor de kachel.
De Amerikanen hadden een naar ik meen 4 delige brandstofleiding gelegd boven
de Kanjel, die was gaan lekken. Toen er weer een loc kwam om te lossen, ontstond
er vanaf de Meerssenerweg tot aan het Brook een enorme vuurzee, bomen hoog.
De in de school gelegerde G.I.'s raakten toen toch echt een beetje in paniek en zijn
er allemaal naar toe gegaan om te helpen.
De schade is tot ver na de oorlog zichtbaar gebleven.
Op 10 mei 1940 toen de Duitse troepen via de Meerssenerweg verder trokken
richting Maastricht en België, stapte een kleine groep van een tank af en gingen bij
mijn Oma naar binnen om naar de berichten te luisteren op de radio, want zij had een
eigen toestel van Philips, dat was nog wat in die dagen. (getuige geweest)
De kant van de Meerssenerweg richting Meerssen was bezet door krijsgevangenen,
allerhande nationaliteiten, die vanuit België vermoedelijk uit de diverse forten kwamen.
Ter hoogte van café Duchateu op het kruispunt in Limmel werd er brood gegooid naar
die soldaten maar de Duitsers wilden dat niet.
Mijn Oma is later nog gaan wonen vlak bij de Kerk in de Dolmansstraat, water moest
daar worden gehaald bij de pomp op het plein bij de Kerk.
Opa en Oma liggen begraven op het kerkhof van Limmel.
Theo Brans  (08 oktober 2006)
Bericht 3  (21-10-2006)
Nu nog iets meer over Limmel. De bijzondere jongensschool, leraressen en leraren,
Juf. Gommers en v/d Berg, Eurlings (of Urlings ?) de Gouwe (bijnaam) die gaf soms
muziekles en speelde dan op het trapharmonium. Fraats was af en toe kort van stof.
Hoofd onderwijzer Wijnen (of Weinen ?) was getrouwd met een dame uit Parijs (?)
Tijdens de Franse les moesten wij dan de neus dicht knijpen dan klonk dat wat beter.
Hij had een fiets met dubbele tussen stangen.
Op zaterdag was er altijd school. Pastoor Colaris was er vaak voor de Godsdienstles,

soms zelfs op zaterdagmiddag (ja ,ja, zo ging dat toen soms).

Omdat de Pastoor een keer te laat was, was ik alvast over het hek geklommen, maar
dat was mis (!) en dat leverde mij  250 strafregels op.

Die strafregels zijn (met vulpen) geschreven door een oud Politieman die een kennis

was van mijn Oma. Hij had een fietsenzaak in Meerssen en dat kwam goed uit als ik
wat aan mijn fiets had.
In het pand tegenover de Kerk heeft mijn tante (Wintjes - Breuls) samen met mijn
Maastrichtse Oma (Ama) café gehouden, ik heb er nog vaak de nacht doorgebracht.
Café t.o. de Kerk met de oude friture (bron: Lilianne Seegers)
Naast het huis was een weide, die had een omheining met prikkeldraad, tijdens de
kermis stond er op weide een tent waarin gedanst kon worden op live-muziek en er
was natuurlijk een bar voor de Ridder-bieren.
       

Als er onvoldoende kleingeld was om te wisselen moest ik naar de Pastorie om groot

geld om te zetten naar kleingeld.
Toen zij het café hadden opgegeven hebben zij nog kort gewoond op de Breedeweg
achter de jongensschool langs en tijdens de oorlogsjaren hebben zij gewoond aan de
Meerssenerweg tegen over het Station op een boven etage. Dat had een goed uitzicht
op het Stationsemplacement, kon je kijken op het hele rangeer gebeuren en naar de
treinen van de Duitsers met luchtdoelgeschut achter op de laatste wagon.
Beneden was een winkel van de 'Sperwer', het huis (wit) staat er nog steeds.
In het betreffende café ben ik nog een tijdje lid geweest van de aldaar gevestigde
Schietvereniging 'De Ridder' genaamd naar ik meen. We gingen in verschillende
cafés in Maastricht meestal op zaterdagavond wedstrijd schieten.
Voor wat de kermis betreft, er werden veel vlaaien door de mensen zelf gemaakt,
maar het bakken gebeurde veel door bakker Steijns (Steins ?), de vlaaien werden

op een plank dan naar de bakkerij gebracht.

Ook de processie speelde een rol tijdens die dagen, en op een ander tijdstip zijn
heel wat gezinnen apart lopend en biddend via de Zinkwit en dan de Stuw over naar
de Kerk van Borgharen gegaan.
In de Kerk moest je eerst de zegen halen en een flesje 'boorwater', goed voor de
ogen, daarna mocht je kermis vieren in Borgharen.
Kasteel Bethlehem hoek linker zijkant
Naast het kleine postkantoor liep een rechte 'zwarte' weg, die ging naar het Kasteel
Bethlehem en naar de boerderij van Hamers of Hameleers. In de appeltijd gingen wij
daar val-appels halen, een hele zak vol voor één gulden ! De boer zelf was hardhorend
en had altijd een soort koehoorn bij zich, daar moest je dan in spreken.
De toenmalige weilanden zijn door de Duitsers uit de Tapijn kazerne vaak gebruikt als
oefenterrein, die marcheerden dat hele stuk tot daar. Na de oorlog zijn de grasvelden
voor Kasteel Bethlehem ook nog gebruikt om er Openlucht uitvoeringen te houden bijv.
'Midzomer nacht droom'.
Schaatsen dat deden wij soms op de toenmalige sloot bij de spoorlijn en wat later op
de Grachten rond de wielerbaan bij de Geusselt.
Als we geluk hadden konden we doorschaatsen tot Moederheim in Mariënwaard.
Op de hoogste rand van de wielerbaan (wielerstadion) Geusselt, lente 1947
Rechts Theo Brans met Huub Schouten familie van Huub uit België (collectie: Theo Brans)
De vijver aan de voorzijde is later droog gelegd met handpompen (kattekop genaamd).
De baanveger, een oude Friese dijkwerker, woonde in 'de blok' (zie ook bericht 4).
Hij vroeg altijd een dubbeltje, zo niet dan stak hij bij gelegenheid een bezem voor je
schaatsen, de gevolgen moge duidelijk zijn.
De 'smid' Theunissen was goed om onze schaatsen te slijpen als het weer zover was.
Tegenover  het postkantoor was ook nog een kleine snoepwinkel gevestigd die bij de
school ook nog wat zaken deed. Ik kocht er zelf eens een 'eeuwigdurende lucifer', die
waren schaars in die dagen. Achteraan op de Breedeweg was er ook nog een zaak
van Palmen dacht ik, daar haalde ik later sigaretten vandaan.
In een gebouw, los van het klooster Nazareth, werden in de mobilisatie militairen
ondergebracht. Aan het einde van de Geusselterweg daar waar de asfaltweg overging
in een onverharde weg (stoof lekker) stond, ter hoogte van het weggetje naar het Witte
Vrouwenveld, achter de heg een wachtpost, die bewaakte de weg naar Ambij daar
mocht niemand door.
De bomen ter hoogte van Severen waren voorzien van een springlading (niet gebruikt).
Toen de oorlog begon stortte een Engelse bommenwerper neer in de weilanden bij
Severen, toen de mensen gingen kijken ontplofte er op afstand nog een bom.
Een lid van de bemanning heb ik aan een parachute zien hangen, hij is met een Duitse
'jeep' afgevoerd.
Het weggetje achter de heg is door mij vaak gebruikt om, ondanks de wachtposten,
illegaal achter in de legertenten van de Amerikanen te komen, er lag veel mooi spul.
De tenten werden door de soldaten ook wel gebruikt voor andere zaken.
Zoals meisjes bezoek en die het boekje G..I. Joe gelezen heeft komt daar wel verder
mee.(boekje over Maastricht G.I. Joe).
De wei bij de blok werd door de G.I.’s ook gebruikt als baseball veld en andere spelen.
De 'honken voor de run' dat waren jutezakjes gevuld met zand. die verdwenen nog wel
eens om van de stof kleding te maken.
Minder fraaie handel is er door hun ook wel bedreven met 'waar' uit Duitsland, meestal
Aken, die werd ter plekke verkocht aan de bevolking maar daar werd door de Militaire
Politie gauw een eind aan gemaakt en veel is in beslag genomen.
In het voornoemde Kloostergebouw woonde Piery (?), daar konden de mensen tijdens
nachtvluchten van bommenwerpers boven de stad schuilen in de kelders.
Later ook bij constructie werkplaats van Dolhain (?), in de werkplaats is daar ook een
kelder gegraven en maar goed dat daar nooit iets is opgevallen.
In de meisjesschool konden wij vaak film gaan kijken, vaak de 'dikke en de dunne' in
het Engels, maar dat deerde niet !
Rondjes draaien met GMC-Trucks rond de blok, en tijdens een soort buurtfeest in de
blok wilde Charlie, een sergeant bij ons ondergebracht, een toespraak houden.
Helaas de whisky was hem niet vreemd.
Emaille reclamebord Rubberfabriek CEYLON Boscherveld
Met dank aan Anja Haasbeek
Mijn Vader werkte in die tijd op de rubberfabriek 'Ceylon' in het Bosscherveld als chef
productie afdeling.
Om laat op straat te mogen zijn had hij een speciale pas van de Yanks. Toch is hij een
keer laat opgepakt. Hij zei later: "De kleur van het uniform maakt niet uit, ze staan altijd
met een wapen in je rug te porren".
Kerk Limmel toegewijd aan Johannes de Doper
In de Kerk in Limmel is ergens tussen 1945 en 1950 de rijdende preekstoel ontstaan.
Deze kansel zat vroeger op de gebruikelijke plaats in de Kerk maar verscheen (althans
in mijn gedachten) plotseling al rijdend naar voren, naar het midden in de Kerk.
De 'Swiss' (?) duwde hem en soms vertoonde de kansel dan gevaarlijke wiebelingen.
Meerssenerweg, het 2e huis van links werd afgebroken 
t.b.v. de bouw van Citroën Auto service Stegen (Shell)
(bron: RHCL met dank aan Jo Boetsen)
Aan de Meerssenerweg in Limmel ligt de villa van Van Aubel daar was ook tijdelijk een
leslokaal gevestigd. Verder verder waren er de winkel van Mullenders, daar kocht ik
mijn eerste surrogaat sigaartje, Verwey de slager en Persoons de kapper.
Er was een fietsenzaak waar vaak een kat in de etalage zat (ze verkochten daar 'Witte
kat batterijen'), Mommers een kruidenierszaak daar kocht ik (op bon) mijn eerste potje
pindakaas,  de Bruin schadeherstel, kolenboer Stevens, brood en beschuit Fabriek
Schulkens (vaak geweest), en madam Vroemen met de groentezaak.
Stegens Autoservice, zelf gewerkt, de weg richting Rothem was toen onze 'proefbaan'.
Citroën Auto service Stegen (Schell) Meerssenerweg ca. 1950
Links Theo Brans met Mevr. en Dhr. Niesten en dochter Annie
Links de boerderij van de gezusters Mommers (collectie: Theo Brans)
Naar de Ambachtschool geweest in Maastricht, avondschool gedaan allemaal techniek,
nog gasflessen gehaald met de handkar over de nieuwe-brug naar de Batterijstraat,
Rijexamen gedaan met een Citroën, in de Battalaan keren voor het Politiebureau in
Wijck, achteruit het Sterrenplein rond en de nieuwe brug op, stoppen, en een doosje
achter de wielen. Moest je nu eens doen !
Zwemdiploma’s halen in het sportfondsenbad met de instructeur van Finse (?) afkomst
met een stem als rollende donder. Op Zaterdagmorgen vanuit de LTS baseball (sport)
op de Griend, lekker vroeg thuis of vrij zwemmen.
Technische school St. Maartenslaan Maastricht Auto 2A (collectie: Theo Brans)
Uitstapje naar Schiphol 12-06-1948, 2e rij 2e van links Dhr. Gerrits (A'dam)
en links Dir. Nijsten (?) Wie herkent zich hier nog meer ? 
Ik zelf heb maar met wisselende tijden de oorlogsjaren in Limmel doorgebracht.
Ik was vaak op de boerderij, de Kasteel-ruine in Horst (NL), en heb daar echte oorlog
meegemaakt. Via allerlei verwoeste gebieden (Venlo, Roermond, Sittard, etc.) achter
op een vrachtwagen gezeten, geladen met aardappelen, keerde ik in april 1945 terug
met een fiets zonder banden en een koffer waarin ik ook nog een stengun met patronen
bij mij had (later gedumpt in de Maas). Ik ben afgestapt in Limmel bij café Duchateau
en stapte plotseling een heel andere wereld in.
Geboren ben ik in Rothem op de berg, boven de winkel van toen 'De Ster' (nu geloof
ik blusmiddelen). In januari 1952 verliet ik Limmel om verder te kijken in de in opbouw
zijnde maatschappij.
Een zeer goede jeugd gehad ondanks oorlog en andere zaken.
Op één na, wonen mijn broers en zussen allemaal nog in Maastricht, en zo nu en dan
ben ik daar nog wel eens.
Er is, zoals op vele plaatsen, veel veranderd en zeker ook in Limmel.
Maar ja, daar waar je Roots liggen wil je nog wel eens kijken en plekken bezoeken.
Die tijd nooit naar deze tijd halen en vergelijken, dat werkt niet, zo was het nu eenmaal.
Dat is een fout die mensen ook nu nog steeds weer maken, hadden wij toen maar !!
Maar ja, zo gaat dat. Dit was even een kleine greep over het leven in Limmel.
Allemaal het beste in Limmel en de groeten vanuit Deventer.
Theo Brans  (21 oktober 2006)
Bericht 4  (15-03-2008)
Beste Wigo,
Via deze weg nog wat gegevens van bewoners betreffende het voormalige 'de blok'
in Nazareth, het betreft zo ongeveer de periode 1938-1951.
Er kunnen onvolkomenheden in zitten daar het meeste uit eigen geheugen is gediept 
en mijn broer heeft ook nog wat verzameld, vandaar.
Ik heb het idee dat in de jaren na 1960 veel verloren is gegaan door samenvoegingen
van woningstichtingen, denk aan voor de oorlog meneer Janssen in dienst van zo een
stichting die alle onderhoud deed in 'de blok'.
Peters, hadden naar ik meen een zoon en dochter, moeder was van Duitse afkomst
(de Pruisin). De dochter kreeg in 1945 een kind van een US Militair, ja zo werkte dat.
Dolhain (constructie werkplaats) was ook van Duitse afkomst.
Claassens of Claassen,hadden een zoon en twee dochters een of twee immigreerden
dacht ik ook door USA-militairen naar de USA.
De zoon kwam om bij de strijd in toenmalig Nederlands Indië.
Thoma had twee zonen, hij zelf is zover ik weet omgekomen bij een bombardement op
de Zinkwit fabriek aan de Franciscus Romanusweg bij de spoorbrug.
De oudste zoon vertaalde wel eens een brief uit de USA van Militairen die bij ons
waren ingekwartierd geweest.
Met de oudste zoon zijn wij nog eens een weekend gaan kamperen in het Bunderbos
met een kleine USA legertent, ja dat kon toen zo.
Kersten of Kessen of Kesten,hadden twee zonen en een dochter Mia.
Mooi meisje, ik nam haar wel eens mee achter op de fiets als we naar school gingen,
zij naar de huishoudschool toentertijd in de villa Wijckerveld achter het station.
Ik ging iets verder in de straat naar school, daar was een gescheiden meisjes- en
jongensschool met (toen) een soort voortgezet onderwijs.
Als wij langs de Mosa reden dan zaten alle dames en heren in de pauze vaak tegen
de muur op de grond in het zonnetje.
Dan hoorde je nog eens wat en je moest op de fiets de hele rij langs.
De opmerkingen waren heel bijzonder, staan ook nergens, zo leerde je snel wat
woorden bij, maar niet voor thuis.
 In 'de blok' woonde ook nog de fam. v/d Boorn of Boren ? De man was ploegbaas bij
de NS en was vaak te zien bij railonderhoud aan het spoor bij Limmel. Ze hebben 
later nog gewoond in de spoorhuizen aan de Meerssenerweg daar waar de gele
hekken begonnen in de bocht na de Mosa.
Daar was een café annex brandstofhandel, nu geloof ik hotel ?
v/d Boorn was medeoprichter van de hockey club Nazareth HCN.
Achter het huis had hij een klein clubhuis gebouwd waarvoor wij nog cement hebben
gehaald bij een aannemer toen aan de Franciscus Romanusweg om een betonvloertje
te storten. We hebben in dit clubhuis(je) nog eens een filmpje gedraaid, wisten we
gelijk hoe 220 volt aanvoelde, het kan verkeren. 
Trouwens de  meesten hadden wel echte sticks afkomstig van een zaak in de
Muntstraat, als beenkappen gebruikte ik iets van een Amerikaanse marinier.
Nijsten, dat was de postbode van kantoor Limmel, de oude PTT.
Verder woonden er Verwey (slagerij), Durlinger (wegenbouw onderhoud), Schoutte,
Vos - Jeukens (bijnaam ‘de Slappe’), Rox, Huiveneers, Eikenboom (na de oorlog
zelfstandig vrachtrijder met een omgebouwde Engelse leger Bedford), Brans, Bulten,
Rasker (Gemeentelijke plantsoenendienst), Stevens, Reitz (bijnaam ‘de Kromme’ hij
kluste in ‘de blok’ met sanitair), de Vries (oud dijk- of bruggenbouwer uit Friesland),
Eddy Schoens, Schulkes (beschuitfabriek), Stevens (kolenhandel), van Kan, Erens,
Huiveneers - Rings,  Pierry (timmerwerkplaats ingang naast kapel voormalig Klooster
en tevens schuilkelder) en Duchateau.
Misschien krijg je nog wat reacties ik ben zeer benieuwd.
Het beste ermee, groetjes uit Deventer en tot een andere keer.
Theo Brans (15-03-2008).
 
Reacties, foto's en/of verhalen over Limmel zijn welkom via Mail en/of Gastenboek
 
Onderstaand enkele ontvangen berichten van de Heer Paul Schils.
(zie ook het Gastenboek).
Geachte heer Wigo,
Met volle aandacht door de pagina's van uw site 'gewandeld' en naarmate mijn
nieuwsgierigheid verder werd geprikkeld, kwam ik het Kasteel Bethlehem 'tegen'
in al haar vervlogen glorie.
Aan dit kasteel hangen voor mij veel jeugdherinneringen die ik u 'met permissie'
niet wil onthouden.
Ben in 1936 in Scharn-Maastricht geboren. Als oudste zoon van een vader en
moeder, waarvan mijn vader de zoon was van de tuinman van een familie Regout
op het Kasteel Bethlehem en mijn moeder de dochter van de